Jesienią 1861 roku na fali patriotycznych nastrojów i manifestacji, którymi żyły Suwałki od wczesnej wiosny, zrodził się wśród parafian suwalskich pomysł ustawienia w mieście „statui Najświętszej Matki Boskiej”. Zamierzano umieścić ją w półkolu ogrodu spacerowego naprzeciw kościoła św. Aleksandra (...). Statuę z „kamienia ciosanego” o wysokości czterech łokci planowano ustawić „na przyzwoitym piedestale”. Budowę rzeźby planowano sfinansować ze składek mieszkańców miasta oraz z daru Feliksa Bakinowskiego. Ze względu na wprowadzenie stanu wojennego na terenie Królestwa Polskiego prace związane z budową przeciągnęły się jednak na rok 1862. Wykonanie pomnika powierzono warszawskiemu rzeźbiarzowi Feliksowi Krasuskiemu. 23 listopada 1862 r. ówczesny proboszcz parafii św. Aleksandra, ks. Piotr Wierzbowski otrzymał od władz pozwolenie na ustawienie figury, on też 8 grudnia 1862 r. dokonał uroczystego poświęcenia statui. Podczas II wojny światowej (nocą z 9 na 10 lipca 1940 r. ) pomnik został zniszczony, prawdopodobnie przez hitlerowców. Niebawem jednak figurę naprawiono i powróciła ona na swoje dawne miejsce. W 1995 r. poddano ją kompleksowej renowacji.
Św. Jadwiga czy Matka Boska?
W opracowaniach dotyczących historii statui pojawiają się informacje, iż wykonana przez Krasuskiego rzeźba przedstawiała św. Jadwigę a nie Matkę Boską. Jednakże jak wynika z analizy materiałów źródłowych, do których dotarł Andrzej Matusiewicz, pod koniec 1861 r. ówczesny prezydent Suwałki - Walenty Rościszewski - zwrócił się do augustowskiego rządu gubernialnego z prośbą o pozwolenie na wzniesienie statui Matki Boskiej, która to została ustawiona i uroczyście poświęcona w dniu 8 grudniu 1862 r. przez proboszcza parafii św. Aleksandra, księdza Piotra Wierzbowskiego. Z zachowanych nielicznych materiałów wynika, iż w oficjalnej korespondencji używana była cały czas nazwa: „Błogosławiąca Matka Boska bez dzieciątka". Tak więc wydaje się, iż suwalska statua z założenia miała przedstawiać Matkę Boską. Ciekawa zdaje się w tym miejscu konkluzja, iż "Krasuski realizując zamówienie - co do jego treści nie ma żadnych wątpliwości - na figurę Najświętszej Matki Boskiej, wykonał figurę św. Jadwigi. Nie poinformował o tym swoich zleceniodawców, a to, że wykonał figurę św. Jadwigi i to „z celem rewolucyjnym”, i była to myśl tylko Krasuskiego, odkryto dopiero później."