Budowla z końca XIX w., pobudowana dla Józefa hrabiego Lipskiego dziedzica Jaktarowa. Następnie właścicielem majątku zamieszkującym w dworku była pani Sommerfeld. Budynek usytuowany w otwartej zabudowie, na niewielkim wzniesieniu zachodniego brzegu jeziora Jaktorowskiego. Oddalony ok. 200 m na północ od drogi Szamocin - Jaktorowo. W sąsiedztwie dworku pozostałości parku.Architektura bryły budowlijest późnoklasycystyczna, na planie prostokąta. Budynek murowany z cegły na cokole z kamienia polnego. Od strony wschodniej sieńgłówna z arkadą i klatką schodową. Od strony południowej budowla bardziej rozbudowana: ganek, wykusz, taras z balkonem i dwuosiowa, szachulcowa wystawka. Dach mansardowy z czterema facjatkami. Dworek odrestaurowany przez Lasy Państwowe, z przeznaczeniem dla dewizowych myśliwych jako pałacyk myśliwski.Według ST. Platera Jaktorówko, nosiło nazwę Jaktorowo-Hamern i było jednym z siedmiu majątków należących do dóbr rycerskich w Jaktorowie. Nazwa Jaktorówko pojawia się w dokumentach na początkuXXw., kiedy to Ernst Seelhof kupiec z Szamocina nabywa od Józefa Lipskiego niewielki folwark z dworkiem. W pobliskim Borowie, przed dawną szkołą, na cmentarzu ewangelickim, zadbany przez potomków, grób Ericha von Seelhofa właściciela Jaktorówka w 1918 r.
