 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ - Nowa Praga › ul. Stalowa › Stalowa 39 |
31 marca 2019 , Inwestycja mieszkaniowa przy Stalowej 39, na drugim planie kamienice przy Stalowej 41 po prawej i Strzelecka 26 po lewej.
verbensis
 Żle ustawiony znacznik. Powinien być przy Stalowej (na tym zielonkawym polu), a jest przy Równej. 2022-10-15 13:02:31 (3 lata temu)
do verbensis: Poprawiłem, wcześniej było dobrze, zdarza się że w trakcie edycji mapy można nieopatrznie przesunąć znacznik. 2022-10-22 21:03:19 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 20 dni |
Zespół projektowanych budynków składa się z dwóch siedmiokondygnacyjnych budynków A i B, które są połączone ażurową pergolą. Teren działki zgodnie z zapisem Decyzji o warunkach zabudowy oraz wyjaśniającego Postanowienia Nr 14/2017 z dnia 17.01.2017r. jest przeznaczony dla intensywnej uzupełniającej zabudowy śródmiejskiej.
Budynek A - częściowo podpiwniczony jednokondygnacyjnym garażem zaprojektowano w kształcie litery F. Uzupełnia on zabudowę pierzejową ulicy Stalowej i nawiązuje do budynku istniejącego przy ulicy Stalowej. Pozostała część budynku znajduje się w centralnej części działki inwestycyjnej. Od strony istniejącej zabudowy czynszowej, budynek A został obniżony kaskadowo do pięciu kondygnacji. Parametry budynku są następujące: a) wysokość - 22,10 m; b) szerokość 23,80 m i 21,20 m, c) długość - 88,30 m; d) powierzchnia zabudowy - 1.729,40 m2; e) powierzchnia całkowita 12.947,50 m2; f) powierzchnia użytkowa mieszkań PUM= 6.739,27 m2; g) powierzchnia użytkowa usług PUU = 983,80 m2; h) powierzchnia komunikacji 1.291,79 m2; i) kubatura brutto 41.666,0 m3; j) ilość kondygnacji naziemnych od V do VII, kondygnacji podziemnych I; k) ilość mieszkań - 167 szt.
Budynek B - bez podpiwniczenia znajduje się nad tunelem projektowanego metra. W rzucie budynek B został zaprojektowany, jako prostokątny regularny obiekt w zabudowie pierzejowej uzupełniającej ulicy Strzeleckiej. Warunki posadowienia budynku nad tunelem metra zostały uzgodnione z Metrem Warszawskim na podstawie zleconych analiz konstrukcyjnych. Parametry budynku są następujące: a) wysokość - 21,90 m; b) szerokość 13,70, c) długość 24,10 m; d) powierzchnia zabudowy 330,20 m2; e) powierzchnia całkowita 2.051,50 m2; f) powierzchnia użytkowa mieszkań PUM= 1.211,73 m2; g) powierzchnia użytkowa usług PUU = 158,90 m2; h) powierzchnia komunikacji 1.291,79 m2; i) kubatura brutto 6.572,0 m3; j) ilość kondygnacji naziemnych od VI do VII, k) ilość mieszkań - 35 szt.
W parterach budynków znajdują się usługi dostępne z poziomu terenu. Ostatnie kondygnacje obiektów zostały wycofane w stosunku do rzutów pięter podstawowych. W budynkach zaprojektowano 202 mieszkania o wielkości od 25.60 m2 do 115.00 m2 powierzchni.
Początkowo ulica była zabudowana drewnianymi, parterowymi i jednopiętrowymi budynkami, w których mieszkali głównie robotnicy. Z czasem zaczęto budować murowane kamienice osiągające do 4 pięter.
Na początku XX wieku wzdłuż ulicy przeprowadzono prace brukarskie oraz zbudowano chodniki. Z tamtego okresu zachowały się 3-piętrowe kamienice przy ul. Stalowej nr 34, 36, 50, 52, 54 i 56. Po II wojnie światowej z większości fasad budynków skuto dekoracje.
W 1901 r. powstała przy ulicy końcowa stacja kolejki wąskotorowej łączącej Pragę i Targówek z Markami i Radzyminem. Jednym z założycieli kolejki Mareckiej i jej udziałowcem był Julian Różycki. Pierwszy pociąg wyruszył na nową trasę 4 sierpnia 1901 r.[2], a ostatni przejechał nią 31 sierpnia 1974 r. Obecnie w miejscu stacji stoi hala supermarketu (pierwotnie HIT, obecnie Tesco).
Na przełomie XIX i XX wieku wytyczono odcinek pomiędzy ul. Inżynierską i Konopacką, który wówczas nosił nazwę ul. Nowostalowa. W okresie międzywojennym został on przyłączony do ul. Stalowej.
Przy ulicy działał bazar Pachulskiego i Domańskiego. Władysław Pachulski zakupił działki przy ul. Stalowej 17, 19, 21 (obecnie 37, 39, 41), a następnie zbudował tam domy przeznaczone dla robotników. W centralnym punkcie zabudowań znajdował się plac. Właśnie na tym placu do ok. 1970 r. funkcjonował bazar, a w parterach okolicznych kamienic działały sklepy i warsztaty, po których do dziś zachowały się ślady sklepowych szyldów wymalowanych na ścianach.
Przy ulicy zlokalizowane były też cukiernie i kawiarnie (m.in. Cukiernia Pobudkowskiego nr 35 i Cukiernia Aleksandra Puchalskiego nr 28) oraz główna apteka Nowej Pragi (nr 29), która działała od XIX wieku. Jej właścicielem był Jan Nawrocki, a od 1912 r. Stanisław Mierzejewski. Pod nr 35 znajdowała się wytwórnia wędlin rzeźnika Bolesława Dąbrowskiego. Zakład o takim samym profilu prowadzony był też przez Stanisława Turkowskiego - nr 28.
Ok. 1910 r. od ul. Konopackiej, przez Stalową do torów kolejowych, powstały tory tramwajowe. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zmienili się też mieszkańcy Nowej Pragi - ubyło tu Rosjan zamieszkujących tu z uwagi na bliskość Dworca Terespolskiego i Petersburskiego oraz terenów wojskowych na Nowej Pradze.
We wrześniu 1939 r. zniszczona została stalownia. Podczas II wojny światowej zabudowa ulicy nie uległa zniszczeniom, dewastacja nastąpiła w okresie powojennym, gdy budynki zasiedlili głównie przypadkowi mieszkańcy. W okresie powojennym ulica zyskała też złą sławę porównywalną z ulicą Brzeską.
W bramie kamienicy nr 40/42 zachowały się fragmenty mykwy[3].
Ze znanych osób, które zamieszkiwały przy ul. Stalowej można wymienić m.in.: Stefana "Wiecha" Wiecheckiego (kamienica nr 1 na rogu Inżynierskiej, tu handlował w okresie międzywojennym słodyczami) oraz Stanisława Grochowiaka (kamienica nr 2, w latach 1955-1976).
Wikipedia