W roku 1836 kamienicę nabyła Josephine Boenisch, córka kupca z Raciborza. Jej mąż Joseph w tym samym roku został naczelnikiem Książęcego Sądu Patrymonialnego, który rozpatrywał sprawy cywilne. Osoba o nazwisku Boenisch była sprawującym nadzór nad konstrukcją odbudowywanej wieży kościoła katolickiego Wszystkich Św. (zapis o tym znalazł się na dokumentach odnalezionych w roku 2003 w trakcie kolejnego remontu wieży kościelnej), po pożarze miasta w roku 1748. Zgodnie z danymi ze spisów nieruchomości na nieruchomości tej znajdował budynek mieszkalny, oficyna, ogród, stajnie i szopa na drewno.
Członkowie rodziny Boenisch spoczywają na cmentarzu Św. Jadwigi w Pszczynie, w okazałym (największym) grobowcu - kaplicy ( ), wykonanym w roku 1861 przez kamieniarza Johanna Grobelnika. Do dziś zachowało się pięć kamiennych tablic: Joseph Boenisch (1795-1865), kawaler orderu Czerwonego Orła IV klasy; Josephine Boenisch (1796-1869); Victor Boenisch, doktor medycyny (1828-1860), zmarły w Leśnicy Opolskiej; Rudolph Boenisch (1824-1890), zmarły w Gliwicach i Eugenie Boenisch z domu Wollny (1834-1901).
Kamienicę w roku 1890 zakupił książę pszczyński Jan Henryk XI Hochberg, z przeznaczeniem na pomieszczenia mieszkalne dla służby. W roku 1903 budynek został odnowiony. W budynku tym w latach 1922-1925 kilka pomieszczeń zajmował historyk i archiwista książęcy, a także przewodniczący miejscowej gminy żydowskiej dr Ezechiel Zivier.

(opis na podstawie "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939" praca zbiorowa Joanna Strońska-Przybyła, Joanna Szczepańczyk, Małgorzata Tomczykiewicz; oraz "Śladami pszczyńskich Żydów" Sławomir Pastuszka)