Stanowiąca część kompleksu pałacowo-parkowego w Koszęcinie kaplica zamkowa (określana również mianem kościoła) zbudowana jest na planie prostokąta z absydą od strony północnej w XVII wieku. Posiada sklepienia kolebkowe z lunetami, a w absydzie i w części prezbiterialnej sklepienia hemisferyczne. Ściany rozczłonkowane są filarami. Chór muzyczny wsparty został na trzech arkadach filarowych. Okna są półkoliste i ostrosłupowe. Kaplicę nakrywa dach siodłowy. Do świątyni, od strony wschodniej przylega wieża – do 1956 r. kwadratowa, trójkondygnacyjna, z baniastym hełmem.
W podziemiach kaplicy zamkowej znajdują się prochy wielu właścicieli Koszęcina od sławetnego rodu Rauthenów, poprzez kilka pokoleń Sobków i wielu innych rodów, których grzebano w podziemiach nawy głównej. W części prezbiterialnej znajdują się do dnia dzisiejszego grobowce z metalowymi trumnami trzech pokoleń znaczącego rodu Hohenlohe-Ingelfingen, których personalia wykuto na metalowych epitafiach. Zachowały się również księgi metrykalne kościoła spisywane od stuleci przez kilkudziesięciu znanych z imienia i nazwiska kapelanów zamkowych.
Dzisiaj, wyremontowana i odnowiona kaplica, nosząca wezwanie Matki Boskiej Wniebowziętej i św. Męczenników Dionizego i Witalisa, stanowi piękne miejsce kompleksu pałacowo-parkowego, który stanowi siedzibę Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”. Znajduje się w niej Kameralna Sala Koncertowa, w której odbywają się kameralne koncerty.
peuk.fiiz.pl

Siedzibą właścicieli z Koszęcina był z początku drewniany zamek, który spłonął w 1595 roku podpalony przez wojska lisowczyków. Na przestrzeni wieków koszęciński pałac przechodził z rąk do rąk. W 1609 roku Andrzej Kochcicki rozpoczął budowę murowanej kaplicy i pałacu, którą zakończył Filip von Rauthen. Za czasów panowania na koszęcińskim zamku Mikołaja Filipa von Rautchen gościł tu Jan Sobieski wraz z dworem, a jego żona Marysieńka rezydowała w pałacu gdy Jan Sobieski udał się pod Wiedeń na wyprawę przeciw Turkom. U schyłku XVII wieku majątek przejęła rodzina Sobków. Po 1774 roku władała nim hrabina von Dyhern, by w 1798 pałac znów przejęła korona cesarska. Od wiosny 1805 do stycznia 1945 roku posiadłość była własnością książęcego rodu Hohenlohe - Ingelfingen. Ludwik Filip von Hohenlohe – Ingelfiingen rozpoczął w 1829 roku przebudowę pałacu w stylu późnoklasycycstycznym. W takim kształcie zachował się on do dziś. Z okresu tego ocalały malowidła ścienne i niektóre elementy wystrojów sal oraz epitafia nagrobne mieszczce się w Kaplicy Zamkowej. Ostatni właściciel pałacu Karol Gotfried, wyemigrował do Austrii, gdzie zmarł bezpotomnie.
Od 1953 roku pałac jest siedzibą Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny.
Pałac zaliczony został do I kategorii zabytków. Jest to jeden z największych w Polsce zespołów pałacowych z okresu neoklasycyzmu