Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 245. Numer posesji był podwójny. Dla ul. Dworcowej nr 14, zaś dla ul. Bezruča 32. Kamienica powstała w 1925 r. Inwestorem było Powszechne Towarzystwo Budowlane i Mieszkaniowe pracowników państwowych. Według planów Eduarda Davida zbudowała je firma Josef Nossek & Adolf Richter. Prace budowlane przebiegały również nocą (oświetlenie elektryczne), by zdążyć w terminie. W 1925 r. znajdował się tu zakład fryzjerski - damski Vladimira Navratila, galanteria Paula Matisska oraz drogeria z akcesoriami fotograficznymi Josefa Marka (w 1924 r. był w Orłowej), a także Občanska založna. W styczniu 1930 r. z piwnicy Marka skradziono 15 butelek wina z czego 5 butelek zostało wypite na miejscu w piwnicy.
1932 księgarnia, artykuły papiernicze, płyty muzyczne gramofony Teofil Jelinek

Ulica powstała w 1896 r. (wtedy otrzymała oficjalnie swą nazwę) i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Illichgasse i odnosiła się do nazwiska Franciszka Illicha (1837 Wiedeń 1893 Linz) - kierownika ruchu kolei koszycko-bogumińskiej w Cieszynie. W 1930 r. została podzielona na dwie części. Odcinek od rzeki Olzy aż po rynek nazywano nadal ul. Illicha , natomiast odcinek od rynku aż po styk z ul. Dworcową (rozbudowany a może tylko zaprojektowany w 1924 r.) nazwano ul. Strzelca Jana Čapka (Jan Čapek był czeskim legionistą). Prace kanalizacyjne w 1926 r. wykonywał A. Wicherek, natomiast brukowanie (utwardzanie) F. Nestroj. W tym samym roku zlecono posadzenia 40 klonów. Właściwe brukowanie było zamierzane w 1933 r. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1938 - 1939 ul. Inż. E. Kawiatkowskiego, 1939- 1945 Horst-Wesselstrasse, 1945 aż po współczesność ponownie ul. Čapka.
Urodzony we Wiedniu ok. 1836 r., był urzędnikiem kolejowym, następnie inspektorem i w końcu nadinspektorem kolei koszycko-bogumińskiej. Od 1873 r. był kierownikiem ruchu cieszyńskiego odcinka kolei bogumińsko-koszyckiej, członkiem wielu miejscowych stowarzyszeń oświatowych i technicznych. Z racji funkcji wchodził z głosem wirylnym w skład Zarządu Miasta.
Wniosek o uhonorowanie Illicha tytułem honorowego obywatela został złożony 30 stycznia 1893 r. Uzasadnieniem były zasługi jakie Illich wniósł przy uregulowaniu stosunków komunikacyjnych w Cieszynie. W tym samym roku Illich zmarł w Linzu. Jedna z ulic w ówczesnej dzielnicy Saska Kępa (obecnie Czeski Cieszyn) została nazwana jego imieniem.
Illich zmarł 29 września 1893 w Linzu. Na świat przyszedł 29 grudnia 1837 r. w Wiedniu, gdzie absolwował szkołę realną i politechnikę. Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywał jako budowniczy katedry. W 1860 r. zaczął pracować dla austriackiej kolei państwowej a od 1 sierpnia 1868 r. dla Kolei Koszycko-Bogumińskiej, gdzie uwidocznił się jego talent organizacyjny. Za zasługi otrzymał krzyż rycerski Franz Josef Ordens oraz kaiserlichen raths titels a także odznaczenie Stern von Rumänien. Następcą po Illichu został inspektor Antoni Köri. Illich został pochowany w Cieszynie w grobowcu, gdzie przed dwoma laty została pochowana jego żona. Ciało przywieziono do Cieszyna 2 października specjalnym pociągiem z Linza. Pochowany został na cmentarzu szpitalnym. Na budynku dyrekcji Kolei Koszycko-Bogumińskiej wywieszono dwie żałobne chorągwie. Podczas konduktu pogrzebowego, który rozpoczął się od dworca kolejowego, zapalono latarnie gazowe. Zdarzało się tak podczas pogrzebów ważnych postaci - np. Johanna Demla.
Rozdzielenie ulicy i jej przemianowanie odcinka na Czapka miała miejsce na posiedzeniu rady miasta w grudniu 1930 r. i to na wniosek radnego Blechy.

Ulica otrzymała swoją nazwę w lipcu 1898 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Isabellastraße. W latach 1920 - 1938 przemianowana na ul. Bezruča. W 1938 - 1939 nosiła nazwę ul. Chopina. W 1939 - 1945 ul. Ludendorffa. Od 1945 aż po współczesność ponownie ul. Bezruča.
Marzec 1936 (Dwa publiczne zegary) będą
postawione w najkrótszym czasie na miej-
scach publicznych. Znana powszechnie firma
Gustawa Pollaka, skład sukna, wywiesi obok
własnego domu na zbiegu ulicy Dworco-
wej i Saskiej Kępy wielki zegar publiczny.
Pewna praska firma postawi przed dworcem
kolejowym naprzeciw ul. Bezruća, obok skła-
du „Sbor" 4 m wysoki kiosk reklamowy.
U szczytu tegoż czworobocznego kiosku umie-
szczony będzie zegar, widzialny ze wszystkich
stron. Oba te zegary będ.ą i w nocy oświe-
tlone. Rada miejska uchwaliła, że miasto
'dla obu zegarów dostarczać będzie prądu
elektr. bezpłatnie. Z kół obywatelskich czę-
ściej już domagano się postawienia zega-
rów na miejscach publicznych, tern więcej,
że zegar, stojący dawniej naprzeciwko „De-
mellochu" znikł. Też i zegar na czesk. szko-
łach, który od dłuższego czasu nie był w
ruchu, ma być naprawiony i miasto rów-
nież i tam dostarczać będzie bezpłatnie prą-
du elektr. na oświetlanie w nocy.