Rynek powstał w średniowieczu. Wtedy też wybudowano na jego środku drewniany ratusz, który w późniejszym czasie został zastąpiony budynkiem murowanym, w stylu gotyckim. W XVII wieku ratusz przebudowano w stylu barokowym, a wokół rynku zaczęły powstawać kamienice, również w barokowym stylu, bogato zdobione. Z XIX wieku pochodzi gmach Giełdy. W XIX wieku na rynku zaczęto handlować produktami codziennego użytku. Na środku placu zawsze stały stragany, było to miejsce licznie uczęszczane. Jeszcze przed wojną przebudowano kamienice przy narożniku z ulicą Osiek na styl klasycystyczny.

W czasie II wojny światowej teren ten został mocno zniszczony, zrujnowane budynki groziły zawaleniem. Po wojnie zdecydowano, by na miejscu kamienic posadzić trawę, ratusz odbudować w stylu gotyckim (trzy ściany) i barokowym (południowa ściana szczytowa) , a nazwę rynku zmienić na plac Rzepichy. Jednak po zakończeniu PRL-u, postanowiono odbudować stojące tu niegdyś kamienice, bruk uliczny, latarnie, postawiono ogródki letnie. Obecnie nadal trwają tu prace budowlane (budowa kamienicy na narożniku z ul. Mściwoja). Tylko nieliczne kamieniczki stojące wokół Rynku Siennego zostały zrekonstruowane - większość została zbudowana według współczesnych projektów. Za wiki

Księcia Mściwoja II – ulica o długości ok. 186 metrów na szczecińskim osiedlu Stare Miasto w dzielnicy Śródmieście. Przebiega z południowego zachodu na północny wschód, równolegle do północnej krawędzi Rynku Siennego, łącząc ulicę ks. kard. Stefana Wyszyńskiego z ulicą Szewską oraz Kurkową. Jej przedłużeniem w kierunku północno-wschodnim jest ulica Panieńska. Zabudowa ulicy tworzy jednocześnie pierzeję Rynku Siennego. Na całej długości obowiązuje ruch dwukierunkowy.

Pierwsze wzmianki o kannengeterstrate (ulicy konwisarzy) pochodzą z pierwszej połowy XV w. Nazwę tę nosiła nieistniejąca już część ulicy. Miano kannengeterstrate występuje również w dokumencie z 1434 r. zawierającym informację o rzemieślnikach zamieszkujących parcele „przy /narożniku/ «ulicy konwisarzy» obok miejsca /zwanego/ dziedzińcem Splitthof” (in der kannengeterstrate up dem splitthaven orde). Po 1534 r. nazwę ulicy zmieniono z nieznanych przyczyn na reepslegerstrate (ulica powroźników). Inne źródło wspomina o burmistrzu Arntu Ramynie zamieszkującym dom przy „ulicy Powroźników”, co wskazuje na fakt, że nazwa reepslegerstrate mogła być używana już w XV w. W spisie katastralnym powstałym w czasie szwedzkiego panowania, zachodnia strona późniejszej Reifschlägerstraße określona jest mianem Am Heumarkt (przy Rynku Siennym), a strona wschodnia nazwana jest Repslegerstraß. Dolnoniemieckie słowo „reepsleger”, a właściwie „Reepschläger”, pochodzi od średniowiecznego określenia zawodu powroźnika (reper, reeper, reiper): rzemieślnika zajmującego się splataniem lin, powrozów (rep, reep, reip).

W latach 1833–1835 przy ulicy wzniesiony został klasycystyczny gmach giełdy (niezachowany). Przed 1945 r. ulica zabudowana była wielokondygnacyjnymi kamienicami. W wyniku działań wojennych zabudowa została zniszczona. W okresie powojennym usunięto ruiny i gruzy przedwojennych zabudowań, a przebieg ulicy zmieniono poprzez poprowadzenie w miejscu jej początkowego odcinka nowej jezdni ulicy Wielkiej (dziś Wyszyńskiego). Nazwę Reifschlägerstraße zmieniono na Księcia Mściwoja II. Na przełomie lat 50. i 60. XX w. na pustych parcelach wybudowano kilkukondygnacyjne bloki mieszkalne ze spadzistymi dachami. Po 2016 r. przy narożniku z ulicą Kurkową wzniesiona została nowa kamienica.

Źródło: Wikipedia / CC-BY-SA 3.0