Zespół kościelno-klasztorny księży jezuitów usytuowany na wzgórzu od północno-wschodniej strony starego miasta powstał dzięki fundacji Zofii ze Sprowy Kostkowej - właścicielki miasta, przy patronacie ks. Piotra Skargi. Kolegiata pw. Bożego Ciała - dawniej kościół pw. św. Jana Ewangelisty i św. Jana Chrzciciela - to najstarszy kościół pojezuicki w Polsce. Wzniesiony został w latach 1580-1594 wg projektów Józefa Briccia. Po pożarze w roku 1600 wyremontowany, w 1624 roku rozbudowany o dwie kaplice, a w kolejnych latach o kruchtę. W 1723 roku przy kościele wzniesiono dzwonnicę. Kilkanaście lat później ozdobiono schody rzeźbami Thomasa Huttera. W 1773 roku dokonano kasaty jarosławskiego klasztoru jezuitów. W 1807 świątynie odkupił od rządu austriackiego ks. Adam Czartoryski i po zawaleniu się wieży na kolegiacie Wszystkich Świętych przekazał ją na kościół farny. W 1861 roku pożar ponownie strawił wnętrze kościoła. Pracami przy odbudowie kierował arch. Antoni Lamasche. Ufundowano wówczas nowe wyposażenie: ołtarze, ambonę, prospekt organowy - wykorzystując w części barokowe rzeźby. W latach 1912-1913 ściany ozdobiono malowidłami autorstwa Leonarda Winterowskiego. W ołtarzu głównym (z lat 60. XX wieku) obraz Matki Bożej Śnieżnej z 1584 roku.

Za: