|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
1 kwietnia 2019 , Widoki z kamienicy, ogólny wydok na boczna i tylna elewacjie budynku Podstawowej Szkoły Artystycznej im. Pawła Kalety.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 3 października 2019, godz. 8:29:06 Autor zdjęcia: vetinari Rozmiar: 1259px x 1900px Aparat: Canon EOS 200D 1 / 200sƒ / 9ISO 10036mm
2 pobrania 972 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia vetinari Obiekty widoczne na zdjęciu Podstawowa Szkoła Artystyczna im. Pawła Kalety więcej zdjęć (9) Zbudowano: 1882 Dawniej: Miejska Szkoła Ludowa Gmach szkolny przypisany był do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 67. Numer posesji był 10 (od 1892 r.). Budynek powstał w 1882 r. jako czteroklasowa Miejska Szkoła Ludowa - Communal Volkschule dla chłopców i dziewcząt. Prace projektowe rozpoczęto już w 1880 r. Budynek stanął na działce zakupionej od Leopolda Scholtisa. Projekt przygotował Carl Khünl (18 czerwca 1880 r.) w stylu renesansu. 29 stycznia 1881 r. przedstawiono trzy warianty lokalizacji budynku szkolnego. 1. wariant wzdłuż obecnej ul. Vrchlickiego, 2. i 3. wariant wzdłuż obecnej ul. Sokola-Tůmy. Projekty właściwego gmachu szkolnego są datowane na 9 lutego 1882 r. i są podpisane Fritzem Fuldą. Szacowany koszt budowy obliczono na 18-20 tys. florenów, zaś ostatecznie osiągnął sumy ponad 34800 florenów. Przed wybudowaniem opisywanej szkoły dziatwa szkolna uczęszczała do szkół na obecnym placu Dominikańskim. Oddział chłopięcy mieścił się w budynku nr 3, natomiast dziewczęcy w budynku nr 1. W późniejszym okresie uczęszczali do nowej szkoły przy obecnym placu Wolności . Nowy gmach szkolny oddano do użytku w październiku 1882 r. w obecności prezydenta ziemskiego Olivier Marquis de Bacquehem. Pierwszym dyrektorem oraz głównym nauczycielem był Franz Mira. Grono pedagogiczne składało się z nauczyciela Georga Koziela oraz dwóch nauczycieli niższego stopnia Franza Schonowskiego i Johanna Mückego. W szkole nauczano również po polsku. Służyły do tego książki: Elementarz polski dla dzieci niemieckich, Książka do czytania dla austryackich szkół ludowych pospolitych oraz Pierwsza książka. Była to pierwsza szkoła na terenie obecnego Czeskiego Cieszyna, w której uczyło się średnio 300-400 żaków. W marcu 1892 r. na posiedzeniu rady miejskiej przedstawiono projekt rozbudowy gmachu z racji niewystarczającej ilości klas. Ostatecznie postanowiono wybudować zupełnie nowy gmach szkolny w Alejach arc. Albrechta, zaś dawną szkołę przeznaczyć na przedszkole (zapisy do przedszkola przeprowadzano we wrześniu 1893 r.) pod nazwą: Kaiser Franz Josefs Kindergarten am Sachsenberg (w Cieszynie istniały dwa przedszkola imienia Franciszka Józefa - również przy ul. Prutka 31. Przedszkole przy ul. Hasnera powstało według rozporządzenia z dnia 2 grudnia 1888 r.). Instytucja ta została otwarta z okazji 40 lat rządów cesarza Franciszka Józefa I. Przedszkolanką została wyłoniona w drodze konkursu (startowały 3 osoby) 31 letnia Euphrosine Burel pochodząca z Groß Meseritsch. Do przedszkola przyjmowano dzieci w wieku 4 lat i tylko pełnosprawne i nie pobierano żadnych opłat. Przedszkole to działa w tym miejscu do roku 1900, kiedy zostało przeniesione do kamienicy przy ul. Schmerlinga 10 . W tym samym roku ulokowano tu część klas szkoły ludowej w Alejach. Oprócz tego w budynku mieściła się szkoła religijna dla młodzieży wyznania mojżeszowego, czyli tzw. Talmud-Thora pod przewodnictwem Moritza Fasala. Nauczycielem był Joachim Gutmann. Pierwotnie był to dwukondygnacyjny gmach szkolny, który posiadał 4 klasy i 6 gabinetów. W czasach monarchii austro-węgierskiej podczas wyborów do rady miasta wynajmowano w szkole lokal wyborczy dla dzielnicy Saska Kępa. Tak samo działo się w latach międzywojnia. Przykładowo w 1929 r. podczas wyborów do parlamentu oraz senatu służył za lokal wyborczy dla mieszkańców współczesnych ul. Hasnera, Konteszyniec, Aleje Masaryka, W Olszynach, Poprzeczna Saska Kępa, Vrchlickiego oraz Trzanowskiego. Od 27 sierpnia 1920 r. do 1929 r. znajdowała się tutaj siedziba czeskocieszyńskiego Sądu Powiatowego, później zaś mieściła się tu siedziba Niemieckiego Stowarzyszenia Młodzieży (Deutsche Bezirksjugendfürsorge) pod przewodnictwem inżyniera Waltera Fuldy a po jego śmierci Siegfrieda Haasego. W 1931 r. dobudowano następne piętro wzbogacając się o kolejne 3 klasy dla dwuklasowej Niemieckiej Miejskiej Szkoły Handlowej - Öffentliche deutsche städt. Handelsschule, która dotąd korzystała z pomieszczeń w dawnym szpitalu im. św. Jana . Prace związane z wyposażeniem zlecono następującym firmom: centralne ogrzewanie fa. Sochorek z Paskowa - 77 tys. Kcz., instalacje elektryczne fa. Petržilka z Czeskiego Cieszyna - 6386 Kcz., prace stolarskie fa. Zettl z Czeskiego Cieszyna - 39037 Kcz., instalacja gazownicza oraz wodociągowa fa Muras z Czeskiego Cieszyna - 24795 Kcz., prace ślusarskie fa Wintgen z Czeskiego Cieszyna - 5557 Kcz., prace lakiernicze fa. Flaschka - 9500 Kcz., prace malarskie fa. Krzyzanek - 11249 Kcz. W wykonanej przyziemnej przybudówce od strony podwórza umieszczono Niemieckie Miejskie Przedszkole - Deutsche Kindergärten, które dotychczas wynajmowało prywatny lokal w kamienicy przy ul. Bożka 10. Całkowity koszt inwestycji wyniósł 490 tys. Kcz. Na marginesie należy dodać, iż rozbudowa opisywanego gmachu była częścią większej inwestycji, która składała się z dwóch części. Pierwsza część dotyczyła budowy zupełnie nowego gmachu dla Czeskiej Miejskiej Szkoły Handlowej , natomiast druga część dotyczyła rozbudowy Niemieckiej Miejskiej Szkoły Ludowej dla Niemieckiej Miejskiej Szkoły Handlowej. Inwestorem wspólnego projektu było miasto Czeski Cieszyn a prace budowlane wykonało konsorcjum firm Eugena Fuldy i Maxa Wrany. W lutym 1933 r. obchodzono 20 lecie istnienia Niemieckiej Miejskiej Szkoły Handlowej. W 1945 r. umieszczono tutaj Ludową Szkołę Artystyczną. Obecnie znajduje się tu Podstawowa Szkoła Artystyczna im. Pawła Kalety. Paweł Kaleta (ur. 11 listopada 1912 w Trzyńcu, zm. 27 maja 1991) - polski kompozytor i działacz społeczny. Od 1930 roku studiował na Wydziale Pedagogicznym Instytutu Kształcenia Nauczycieli Muzyki w Ostrawie. W 1932 roku założył w Trzyńcu kwartet smyczkowy "Arco", którego był pierwszym skrzypkiem i kierownikiem artystycznym. Rozpoczął też studia w klasie kompozycji w Państwowym Konserwatorium w Pradze, ale musiał je przerwać już po jednym semestrze w wyniku wydarzeń 1938 roku. Od 1954 roku był członkiem Związku Kompozytorów Czechosłowackich, od 1958 roku Zrzeszenia Śpiewaczo-Muzycznego ZG PZKO. Ma na swoim koncie ponad 300 utworów muzycznych. Widoki z kamienicy więcej zdjęć (16) Vrchlickiego 1 więcej zdjęć (36) Zbudowano: 1928 Dawniej: Kamienica Josefa i Heleny Tyrasów Narożna kamienicy przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 29. Numer posesji był podwójny. Dla ul. Głównej 20, zaś dla ówczesnej Schillergasse nr 1. Obiekt zbudowano w 1928 r. w miejscu wyburzonego domu Scholtisa . Projekt przygotował Karel Valoušek, natomiast prace budowlane wykonał najprawdopodobniej Václav Nekvasil. Właścicielami kamienicy byli Josef i Helena Tyrasowie - prowadzili sklep tekstylny (rodzina spoczywa na czeskocieszyńskim cmentarzu żydowskim). Działkę pod budynek nabyli już przed 1924 r. Wcześniej rodzina ta prowadziła restaurację w kamienicy przy ul. Głównej 11 . W kamienicy mieścił się również inny sklep tekstylny należący do Rudolfa Galuschki, który przeprowadził się tu w 1929 r. z Saskiej Kępy nr 2 dalej biuro adwokata Antona Schneeweißa, zakład fryzjerski Karla Kirchnera i Rudolfa Feilhauera, biżuteria Leo Spielera, pralnia firmy Fluss, a także sklep z jarzynami Eugena Müllera. Oprócz sklepów miał tu swój gabinet stomatolog dawny lekarz wojskowy Alojzy Beran z Trzyńca, który w 1937 r. obchodził 70 urodziny (później przeprowadził się do Banku Centralnego - jego miejsce zajął Oskar Roth). W styczniu 1933 r. otwarto tu 52 filię prościejowskiej fabryki konfekcji damskiej, męskiej i dziecięcej "SBOR". Od 1937 r. działa tu maglownia i prasowanie bielizny Herminy Seidmanowej. W tym samym roku otwarto tu sklep RUPA - fabryczny wyrób cukierków i czekolady z siedzibą w Pradze Rudolfa Pachla. Od 1935 r. mieścił się tu sklep tekstylny Eugena Partyki - syn Inocenta restauratora . Według niepotwierdzony informacji w czasie okupacji hitlerowskiej budynek miał należeć do rodziny Partyków za zasługi dla niemieckości. Po wojnie rodzina ta miała zostać wysiedlona. Krótko po II wś. opiekunem prawnym nad mieniem Heleny Tyras został Beck. Jeden z dziedziców - Herma Tyras zmarła w 1975 r. , następny Tyras zmarł w Izraelu. ul. Sokoła-Tůmy (Sokola-Tůmy) więcej zdjęć (254) Ulica powstała w 1882 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej powstanie było podyktowane budową Niemieckiej Szkoły Ludowej. Projekt autorstwa inżyniera miejskiego Carla Khünla jest datowany na 7 kwietnia 1881 r. Ulica o szerokość 12 m powstała na zakupionych w 1882 r. od Leopolda Scholtisa i Josefa Bernatzika działkach. Wcześniej w miejscu tym znajdowały się tylko pola bez jakiegokolwiek przejścia (chodnik lub ścieżka). W zawiązku z wytyczeniem drogi niezbędna była budowa kamiennego mostu nad rynsztokiem ulicznym Saskiej Kępy. Most ten był 2, 75 m szeroki, 12 m długi oraz ponad 1 m wysoki. Pierwotna nazwa ulicy brzmiała Schulstrasse, co miało związek ze wspominaną już szkołą . Była to druga najstarsza nazwa ulicy po ul. Saska Kępa. W marcu 1892 r. zmieniono nazwę na cześć Leopolda Hasnera von Artha (1818-1891) Hasnergasse. W 1894 r. przeprowadzono prace ziemne związane z budową wodociągu miejskiego. W 1902 r. wykonano regulację drogi oraz przedłużono kanalizację ściekową, gdyż pierwotnie nitka trasy z 1897 r. skręcała w kierunku ul. Wiaduktowej. Najprawdopodobniej w tym samym roku posadzono drzewa wzdłuż ulicy. W 1917 r. Rada gmina postanowiła na ulicy zainstalować kuchnię wojskową dla biednych. Była to już druga tego typu kuchnia w Cieszynie. Obiad kosztował 50 halerzy, jednak korzystający z kuchni musieli oddać część kartek chlebowych i tłuszczowych. W marcu 1920 r. budowniczy Carl Friedrich przedstawił projekt połączenia ul. Hasnera z mostem Jubileuszowym im. cesarza Franciszka Józefa I. Trasa biegła od skrzyżowania ul. Strzelniczej z obecną ul. Havlíčka, przecinała fragment rynku, nawiązywała do ul. Ruchu Oporu a następnie łączyła się z ul. Sokola-Tůmy (patrz plany). Powodem wytyczenia tego połączenia wynikał z zamiaru budowy nowego dworca kolejowego przy ul. Dworcowej, co spowodowałoby przecięcie komunikacji drogowej pomiędzy ul. Dworcową a ul. Saska Kępa. W 1926 r. odnowiono chodniki. Na skrzyżowaniu z ul. Wiaduktową znajdowała się latarnia uliczna. W 1929 r. uchwalono skierować ruch samochodowy oraz konny zmierzający do Alei Masaryka na ul. Wiaduktową a następnie ul. Poprzeczną, jednak tylko w godzinach szkolnych. W 1930 r. od skrzyżowania z ul. Wiaduktową aż po Alejej pokryto warstwą asfaltu. Prace te wykonali Brenner i Kopecki. W tym samym roku pozostały odcinek wybrukowano. W 1936 r. na skrzyżowaniu ul. Hasnera i Saskiej Kępy zamierzano zainstalować zegar, który nocą miał być podświetlony. Do realizacji tego zamysłu zapewne nigdy nie doszło. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1938 Hasnergasse – Hasnerova ulice. W języku polskim stosowano nieoficjalną nazwę ul. Hasnera, gdyż w tym okresie miasto posiadało tylko czesko-niemieckie nazwy ulic. Należy dodać, iż początkiem lat 20 tych XX w. władze miasta rozważały zmienić nazwę na ul. Komenského. Po przyłączeniu w październiku 1938 r. Czeskiego Cieszyna do Polski jej nazwę zmieniono na ul. Saska Kępa. W latach 1939 - 1945 Eckartstrasse , od 1945 aż po współczesność ul. Sokola-Tůmy . Po wprowadzeniu dwujęzycznych nazw ulic w 2007 r. również ul. Sokola-Tůmy. ul. Vrchlickiego (Vrchlického) więcej zdjęć (162) Ulica powstała w 1905 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Plany dotyczące jej dokładnego przebiegu powstały pięć lat wcześniej, bo 27 kwietnia 1900 r., jednak pierwsze przymiarki i rozważania nad wytyczeniem prowadzono od 1894 r. Wcześniej w miejscu tym prowadziła prosta i około 1 m wąska ścieżka, która zarazem rozgraniczała posesje należące do rodziny Scholtisów oraz Fasala (później Kuppermanna). W 1904 r. miasto wykupiło niezbędne działki od powyższych właścicieli, gdzie znajdowały się zabudowania gospodarcze, które wyburzono w lipcu 1905 r. Chodziło o jeden budynek murowany należący do Scholtisa oraz trzy budynki (dwa murowane i jeden drewniany) należące do Kuppermanna . Przebieg nowej ulicy o standardowej szerokości 12 m został zaprojektowany tak, by jej wyloty od strony Saskiej Kępy oraz Alei arc. Albrechta były prostopadłe. To z kolei spowodowało, iż ulica ta jest w środkowym odcinku załamana. W 1906 r. została oficjalnie nazwana Schillergasse (na cześć poety Friedricha Schillera ). W tym samym roku zamierzano wynająć tymczasowo niezabudowane działki należącą do rodziny Scholtisów pod tzw. Przedtargi, które w późniejszym okresie odbywały się na zakupionej od rodziny Tetlów działce na obecnym rynku w Cz. Cieszynie. Nie było to pierwsze zagospodarowanie tych terenów, albowiem już w 1895 r. odbył się tam występ cyrku braci Wollnerów. Specjalny namiot mógł pomieścić aż 2000 osób. W 1900 r. w tym samym miejscu miał stacjonować cyrk Victor, jednak w wyniku protestu właścicieli pobliskich domów, którzy obawiali się ryzyka pożaru, cyrk został przeniesiony na plac zabaw dla dzieci przy ówczesnej Kaistraße. Do około 1928 r. ulica była w znacznej mierze nieprzejezdna, gdyż na skrzyżowaniu z Saską Kępą znajdował się drewniany kiosk , który został usunięty najprawdopodobniej podczas budowy nowej kamienicy Tyrasa . Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1930 Schillergasse - Schillerova ulice. W języku polskim stosowano nieoficjalną nazwę ul. Schillera, gdyż w tym okresie miasto posiadało tylko czesko-niemieckie nazwy ulic. Po przyłączeniu w październiku 1938 r. Czeskiego Cieszyna do Polski początkowo pozostawała ul. Schillera, jednak 1 czerwca 1939 r. przemianowano ją na ul. Grunwaldzką. W 1939 - 1945 została połączona z sąsiednią ulicą Hohenegger-Strasse. Od 1945 aż po współczesność ul. Vrchlického (nazwana została na cześć poety Jaroslava Vrchlickiego ). Po wprowadzeniu dwujęzycznych nazw ulic w 2007 r. również ul. Vrchlickiego. |