Koloruj
 | Polska › woj. małopolskie › powiat tatrzański › Kościelisko › Dolina Kościeliska › Dolina Pyszniańska › Hala Pyszna › Schronisko SN PTT |
Lata 1934-1936 , Towarzystwo narciarzy wiosną przed schroniskiem Sekcji Narciarskiej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego im. Władysława Strzeleckiego na Hali Pysznej.
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 8 miesięcy 27 dni |
Obiekt został rozbudowany w znaczący sposób z małego szałasu pasterskiego. Dobudowano do starego budynku szereg przybudówek, powiększono pokoje dla turystów, jadalnię, dodano pokój dla zarządu klubu SN PTT, który był właścicielem obiektu. W schronisku mieściła się także stacja TOPR. Otwarcie schroniska (nowego) miało miejsce dnia 13 września 1936 roku. Patronem obiektu został Władysław Strzelecki, miłośnik dzikiej turystyki i gór, wywodzący się z Warszawy. Gospdoarzami schroniska byli: narciarz z Kościeliska Stanisław Karpiel, a po nim wicemistrz świata w skokach narciarskich z 1938 roku - Stanisław Marusarz. Na Pysznej SN PTT organizowała zakończenia sezonu zimowego, zawody narciarskie spod Pyszniańskiej Przełęczy, a wyjątkowe miejsce, ukochane przez narciarzy, uzyskało tytuł narciarskiego Eldorado.
Dolina Kościeliska – sięgająca od podnóża Tatr do głównego grzbietu znajduje się w Tatrach Zachodnich.
Ma ok. 9 km długości, obwód ok. 27 km, a powierzchnię ok. 35 km². Od zachodu jej obramowanie tworzy północna grań Siwego Zwornika po Przednią Kopkę, od południa grań główna na odcinku od Siwego Zwornika po Małołączniak, od wschodu północno-zachodnia grań Małołączniaka po Mały Regiel.
Ma liczne boczne odgałęzienia, największe z nich to Dolina Miętusia, Dolina Tomanowa i Dolina Pyszniańska (Pyszna). Pozostałe większe odgałęzienia to: Żleb pod Wysranki, Wąwóz Kraków, Wściekły Żleb, Zastolański Żleb, Dolinka Iwanowska, Dolina Smytnia.
Dnem doliny płynie Kościeliski Potok.
Najwyższym punktem w otoczeniu Doliny Kościeliskiej jest Błyszcz (2159 m). Z doliny jest widoczna, choć nie leży bezpośrednio nad nią, Bystra (2248 m) – najwyższy szczyt Tatr Zachodnich.
Dolina Kościeliska tworzy długi i głęboki wąwóz skalny, ściany którego w trzech miejscach zwanych bramami zbliżają się blisko do siebie. Są to: Niżnia (Brama Kantaka), Pośrednia (Brama Kraszewskiego) i Wyżnia Kościeliska Brama (Brama Raptawicka).
W przeszłości Dolina Kościeliska była związana z przemysłem hutniczym. Srebro, miedź i antymon wydobywano już od końca XV w. Od końca XVIII w. wydobywano głównie rudy żelaza. W Starych Kościeliskach przetapiano tę rudę, była kuźnia, chaty, karczma, leśniczówka i kościółek dla robotników. (fantom)