Kilka lat po II wojnie światowej specjaliści radzieccy odkryli duże złoże uranu w Podgórzu - dzielnicy Kowar położonej na zboczu Karkonoszy. Uran potrzebny był Rosjanom do budowy bomby atomowej.

W 1958 r., zaprzestano eksploatacji i sztolnie zostały, zgodnie z prawidłami sztuki górniczej, otamowane. O ich istnieniu przypomniano sobie, gdy powstały plany uczynienia z Kowar ośrodka sanatoryjnego. W sztolni 19a postanowiono urządzić podziemne Inhalatorium Radonowe, podległe Uzdrowisku Cieplice.

Radon Rn-222 to gaz szlachetny, bezwonny, bezbarwny, cięższy od powietrza. Podczas rozpadu radonu (proces trwa 3,8 doby) emitowane są cząstki alfa, które silnie jonizują otoczenie. Nie uszkadzają one tkanek, natomiast powodują aktywizację i rewitalizację komórek.

W 1975 r. ukończono adaptację sztolni na cele uzdrowiska. Cały kompleks składał się z dwóch komór leczniczych, komory technicznej i pomieszczenia dla lekarzy. Około 3600 osób rocznie poddawano zabiegom w sztolniach kopalni Podgórze. Inhalatorium zamknięto w 1989 r. z przyczyn ekonomicznych.

Niestety jak to często bywało w Polsce Ludowej nie zadbano o wówczas o bezpieczeństwo kuracjuszy i personelu. W inhalatorium nie było bowiem liczników Geigera..

Narażano przez to ludzi na promieniowanie radioaktywne, które według ówczesnych pomiarów wrocławskiego Sanepidu okresowo przekraczało normy nawet 300 krotnie !