Szpital żydowski w Siedlcach, znajdujący się dawniej pod adresem ul. Zawadzkiego 9, został zbudowany w 1891 r. na miejscu istniejącego wcześniej drewnianego szpitala powstałego w 1811 roku. Realizacja projektu, jak i zezwolenie na jego budowę oraz otwarcie, uzyskane od władz gubernialnych, zajęło siedleckiemu dozorowi bożnicznemu ponad 20 lat. Uruchomiono go oficjalnie w 1893 roku.

Murowany budynek składał się z parteru i pierwszego piętra z zewnątrz oddzielonego ryzalitem. Posiadał miejsce na 100 łóżek. W 1892 r. w związku z wybuchem w mieście cholery, został zamieniony na szpital zakaźny.

Początkowo na kuratora zarządzającego szpitalem został wybrany Alter Słuszny, którego zastąpił Abraham Kamiński. W latach 1902–1926 funkcję sprawował Icchak Nachum Weintraub. Początkowo szpital był utrzymywany ze środków gminy żydowskiej. W tym celu w bliskim jego otoczeniu, na ówczesnym rynku, wystawiono 15 kramów, z których dochód był przeznaczony na szpital. Od 1932 r. kontrolę nad szpitalem przejął miejscowy oddział TOZ-u, który wprowadził nowoczesne urządzenia medyczne. Od tego czasu budżet szpitala był finansowany w 30% przez gminę żydowską, 30% – magistrat i 40% przez TOZ. Pełnił swoją funkcję do wybuchu II wojny światowej.

Budynek szpitala przetrwał wojnę w dobrym stanie. Po 1945 r. znajdował się w nim szpital dziecięcy, a następnie przychodnia stomatologiczna.

Po odzyskaniu budynku przez Gminę Wyznaniową Żydowską w Warszawie, w 2001 r. został on sprzedany właścicielowi przedsiębiorstwa budowlanego, wraz z przyległym do niego terenem i zgodą na rozbiórkę. W 2007 r., pomimo pisemnego protestu Związku Żydów Pochodzących z Siedlec w Izraelu i społeczeństwa miasta, budynek poddano rozbiórce. Obecnie w jego miejscu zostały zbudowane 2 bloki mieszkalne. Po szpitalu nie pozostał ani jeden ślad.