Pierwsza wzmianka o kościele w tym miejscu pochodzi z 12.02.1297 r. Być może dotyczy jeszcze drewnianej budowli. W czasach budowy świątynia znajdowała się na niewielkim wzgórzu, w centrum wsi. Obecnie wiele budynków zniknęło i budowla pozostała za skraju miejscowości, w zachodniej jej części.

Jeszcze w 1923 r. istniały ryciny przedstawiające kościół na przełomie XVII i XVIII wieku. Konserwator opisuje owe ryciny następująco : "Na nich ( rycinach) widzimy kościół architektonicznie odpowiadający budownictwu końca XV w., z charakterystycznym dla tych terenów dwuosiowym budynkiem głównym, niższym, nakrytym własnym dachem prezbiterium, posiadającym jedno okno. Obydwie części oskarpowane".

Kościół zbudowany był z ciosanego kamienia, podobnie jak przykościelny mur, będacy również murem cmentarnym. Nic natomiast nie wiemy na temat wyposażenia.

W okresie reformacji w 1534 r. nastąpiła zmiana wyznania i pociągająca za tym adaptacja wnętrza do wymogów nowej liturgii. W końcu XVII w. odbudowany po pożarze, ponownie spłonął w 1800 r. W 1858 r. dokonano generalnej przebudowy. Zburzono korpus, pozostawiając tylko wieżę i ścianę zachodnią. Nowy budynek ustawiono na fundamentach poprzedniego, zachowując czynne krypty oraz zabezpieczając średniowieczne i renesansowe epitafia.

Wieża, zbudowana na planie zbliżonym do kwadratu, do 3/4 swej wysokości jest oryginalną wieżą średniowieczną, o bardzo grubym, obronnym murze. Szczyt wieży, wraz z cebulastym hełmem nadbudowano w okresie wspomnianej przebudowy.

W 1858r. ufundowano nowy ołtarz główny. W 1870 r. w północnej części przykościelnego placu zbudowano plebanię ( obecnie szkoła podstawowa) wraz z zabudowaniami folwarku.

Kościół był świątynią parafialną grafów Yorck von Wartenburg z Oleśnicy Małej. Tu ochrzczono grafa Petera Yorcka, jednego z najbardziej zagorzałych przeciwników Hitlera.

Zawierucha wojenna spowodowała jedynie uszkodzenie wieży i jednego z trzech dzwonów. W 1945r. kościół wrócił do wyznania katolickiego. Zmianie uległ wystrój wnętrza w tym ołtarza głównego. Zachowała się XVIII-wieczna ambona ( bez stopy), 2 posrebrzane świeczniki z 1760r. oraz zdewastowane organy ( nienaruszone przetrwały wojnę). O protestanckiej przeszłości świątyni przypominają dwupiętrowe, okalające wszystkie ściany empory. We wnętrzu kościoła oraz na murach zewnętrznych zachowały się niektóre epitafia, m.in. dwóch rycerzy z rodziny von Sebottendortf( pod schodami prowadzącymi na chór). Najpiękniejsze epitafia należą do sióstr Anny i Susanny von Sebottendorf z Kurowa zmarłych w 1598 r. na południowej ścianie wieży oraz Hansa Wentela von Prittwitz w zach. murze kościoła.

Zlikwidowano przykościelny cmentarz, funcjonujący od XV w., na którym spoczywają m. in. szczątki doktora Otto Eicherta wykładowcy Uniwersytetu Wrocławskiego, wychowawcy grafów Yorck von Wartenburg. Nieistniejący jego nagrobek ufundował Heinrich Yorck. Według biografów Petera Yorcka jego ciało również spoczywa w nieoznaczonym grobie przy kościele.

W 1978 r. erygowano rzymsko-katolicką parafię p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej. Kaplica stojąca przed budynkiem kościoła powstała przy udziale parafian w 2000 r.



źródło - strona parafii