Historia naszej szkoły jak podaje kronika sięga 1836 roku.
Początki szkolnictwa w tej miejscowości wiążą się z prywatna inicjatywą poważnego i zasłużonego obywatela Mateusza Nowaka, który sprowadził do wsi nauczyciela Gabriela Sikorskiego, aby udzielał „ nauki elementarnej „ jego dzieciom. Inni gospodarze idąc w jego ślady oddali swoje dzieci do domu tegoż Nowaka i tak powstała pierwsza prywatna szkoła.
W początkach lat sześćdziesiątych XIX wieku właściciel dóbr okocimskich Jan I Goetz przekazał gminie parcelę z budynkiem, dzięki temu powstała w Okocimiu tzw. Szkoła trywialna, rozbudowana ponownie w1870. W r. 1895 kolejny już właściciel browaru Jan II Goetz wybudował własnym kosztem murowany, jednopiętrowy budynek szkolny, by w ten sposób uczcić rocznicę 50-lecia powstania browaru.
Projekt opracowany został przez słynnego architekta Teodora Talowskiego, który otrzymał za niego złoty medal na wystawie budownictwa w Wiedniu.1934r.
Rada Szkoły nadała imię niedawno zmarłego Jana II Goetza Okocimskiego w uznaniu za troskę i pracę na rzecz szkoły. Dwa lata póżniej podjęto decyzję o nadbudowie piętra. Pomoc swoją ofiarował przy tym przedsięwzięciu ostatni z Goetzów – Antoni. Szkołę zajmowały wojska niemieckie, które zniszczyły wnętrze i wyposażenie.
1941r. wywieziono do Oświęcimia dyrektora szkoły, Pawła Chmiołę, który zginął rok później. W latach powojennych odremontowano budynek, wyposażając go także w instalacje elektryczne .
W 1956r. nadano szkole imię Adama Mickiewicza. W setną rocznicę w 1995r. istnienia budynku przywrócono okocimskiej szkole podstawowej imię jej fundatora – Jana Goetza Okocimskiego.
W budynku mieści się sześć klas lekcyjnych, sala oddziału zerowego, biblioteka, czytelnia i Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej współfinansowany przez Unię Europejską świetlica szkolna z zapleczem kuchennym, pracownia informatyczna - projekt współfinansowany przez Unię Europejską. Stan techniczny budynku wymaga ciągłych remontów, gdyż w tym roku budynek będzie miał 121 lat.
Szkoła posiada dwa boiska sportowe, jedno tuż przy szkole do gier i zabaw, drugie tzw. Zielone o nawierzchni asfaltowej z pełnymi wymiarami do piłki ręcznej, Piękny obiekt wybudowano dzięki władzom lokalnym, Miłośnikom Ziemi Okocimskiej, Browarowi Okocim.
15 października 2007r. uroczyście otwarto salę gimnastyczną. Nowoczesny obiekt został wyposażony w boisko o wymiarach 18m na 32m, pracownię komputerową, salkę do ćwiczeń oraz zaplecze sanitarne.
Z inicjatywy dyrektor szkoły Bogumiły Sala 29 listopada 2001r. zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Sali Gimnastycznej liczący 12 osób. Przewodniczącym został Józef Socha. Ustalono lokalizację z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków oraz uzyskano nieodpłatnie działkę od proboszcza parafii Okocim Stanisława Gutowskiego za pozwoleniem biskupa Wiktora Skworca.
Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Okocimskiej sfinansowało projekt budowy sali gimnastycznej. Projektantem obiektu był pan Andrzej Kaczmarczyk z Suchej Beskidzkiej, wykonawcą firma Stamar pana Stanisława Gurgula. Inwestycję finansowała Gmina Brzesko przy znacznym wsparciu finansowym Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Okocimskiej.
Do sukcesów można zaliczyć dobrą współpracę z Rada Sołecką, Strażą Pożarną, Parafią, a przede wszystkim Radą Rodziców, która na co dzień wspiera działania szkoły, jest także organizatorem i sponsorem większości imprez.
Szkoła w Okocimiu jest szkołą bezpieczną, nie ma u nas przemocy, naszym dzieciom obcy jest problem uzależnień. Pragniemy aby rozwijały swoje zainteresowania w zdrowej i przyjaznej atmosferze, a malownicze położenie dodaje tej placówce atrakcyjności.
Na dzisiejszy wizerunek szkoły pracowało wielu wybitnych, zasłużonych pedagogów, którzy całe swoje życie poświęcili pracy oświatowej. Nie sposób ich wszystkich wyliczyć , oddajemy im hołd i cześć.
Przy wejściu do szkoły czuwa utrwalony na portrecie patron baron Jan Goetz Okocimski wraz ze swoją rodziną , wita przybyłych.
Mimo patronatu barona szkoła w Okocimiu jest skromna, jak dama co nawet w starszym wieku nie zapomniała do czego zobowiązują dobre maniery. Nadal prezentuje się wdzięcznie, a nowe czasy wita z godnością.

Źródło: