Obecny szpital mieści się w budynku wybudowanym w 1814 roku i przeznaczonym pierwotnie na klasztor. Fundatorem był Antoni Wenzel z Rybnika a wykonawcą jego testamentu hrabia Węgierski. Początkowo były tylko 24 łóżka. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XIX wieku nadworny lekarz księcia raciborskiego J.Roger powiększył szpital do 50 łóżek (obecnie szpital liczy 110 łóżek) i dobudował kaplicę.
W 1879 r. dobudowano boczne skrzydła i portal z figurą Św. Józefa, postawiono kamienny krzyż naprzeciw frontowego wejścia.
W końcu XIX wieku w klasztorze spędził swe ostatnie lata ksiądz Konstanty Damrot, śląski pisarz, poeta i nauczyciel. Zmarł na gruźlicę w 1895 r. i został pochowany na pobliskim cmentarzu. W 1952 r. klasztor został przekazany władzom świeckim. Z przeznaczeniem na szpital przeciwgruźliczy.
W okresie powojennym szpital funkcjonował w ramach zespołów opieki zdrowotnej, zmieniając wielokrotnie zarządców, którymi byli m.in. wójt gminy Pilchowice, ZOZ w Pyskowicach, Gliwicach, Knurowie. Oddalony ciągle od siedziby dyrekcji, podupadł w tym okresie dość znacznie zarówno w zakresie substancji szpitala jak i organizacji i dyscypliny pracy.
Z dniem 1 listopada 1998 roku szpital wyodrębnił się ze struktur zespołu opieki zdrowotnej i rozpoczął samodzielne działanie.