Willa przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 104. Numer posesji był 3. Budynek został wzniesiony w 1898 r. przez cieszyńskiego budowniczego Ludwiga Kametza podług własnego projektu. W willi tej przez lata mieszkała rodzina Kametzów, zaś w okresie międzywojnia przeszła na własność inżyniera Alfonsa Herza oraz jego żony Elsy. Alfons Herz zarządzał firmą handlującą węglem. W 1925 r. do willi od strony rzeki Olzy dobudowano dwa nieduże obiekty - zapewne ulokowano w nich biura Alfonza Herza. Projekt przygotował architekt Rudolf Kraus, natomiast prace budowlane wykonał Eugen Fulda. W 1929 r. Eugen Fulda zbudował szklarnię ogrodową z centralnym ogrzewaniem. W 1933 r. ułożono wokół posesji publiczny chodnik oraz ogrodzenie. Po II wś. aż do 1949 r. zarządcą nad mieniem rodziny Herzów została Ostrawa, która obiekt wynajęła powiatowemu lekarzowi weterynarii Oldřichowi Svobodzie. Rodzina Herzów była najprawdopodobniej mojżeszowego wyznania. W tym okresie obiekt był znacznie zdewastowany. W 1950 r. ulokowano tu przedszkole z polskim językiem nauczania, które nieprzerwanie działa do czasów obecnych. W latach 1983-1986 przeprowadzono gruntowny remont. W 2012 r. do przedszkola uczęszczało 48 dzieci .

Ulica powstała w 1888 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej właściwe wytyczenie umożliwiła dopiero rozbiórka domu należącego do rodziny Jäger , który częściowo przecinał linię przyszłej ulicy. W tym samym roku wzniesiono rogową kamienicę Eduarda Seemanna , która w ten sposób wytyczyła dokładny przebieg ulicy. W marcu 1892 r. droga ta została nazwana Schmerlinggasse (na cześć Antona von Schmerlinga - honorowego obywatela Cieszyna ). Wcześniej nosiła roboczą nazwę Querstrasse (Poprzeczna). W 1894 r. na ulicy rozpoczęto pierwsze prace ziemne związane z budową wodociągu miejskiego. Na odcinku pomiędzy obecnymi ulicami Moskiewska i Štefánika droga była węższa aniżeli na pozostałym odcinku. Wynikało to z braku zabudowy oraz wysuniętego ogrodu domu Nawratila . W 1902 r. miasto nabyło kawałek tego gruntu, ażeby poszerzyć i tym samym wydłużyć ulicę, jednak do realizacji doszło dopiero w 1928 r. Władze miasta zamierzały realność tą (razem z domem) wykupić już w czerwcu 1892 r. Na skrzyżowaniu obecnej ul. Bożka i ul. Moskiewskiej stał od około 1888 r. budynek gospodarczy należący do firmy budowlanej Ludwiga Kametza . Obiekt ten został w 1902 r. rozebrany, wobec czego dopiero wtedy powstało właściwe skrzyżowanie owych dwóch ulic. Zmiany nazwy ulicy były następujące: początkiem lat 20 tych XX w. zamierzano zmienić nazwę ulicy na ul. Šnejdarkova, 1925 - 1930 Breitegasse - Široká. W języku polskim stosowano nieoficjalną nazwę ul. Szeroka, gdyż w tym okresie miasto posiadało tylko czesko-niemieckie nazwy ulic. W 1930 - 1939 Dr. Hermann Hinterstoissergasse - Dr. Heřmana Hinterstoissera (dyrektor ewangelickiego Szpitala Powszechnego ) - pomysł przemianowania ulicy przedstawił w listopadzie 1930 r. radny miasta Ludwig Turza - dawny nauczyciel fachowy w miejskiej niemieckiej szkole dla dziewcząt - Bürgerschule w alejach arc. Albrechta. Uchwała o przemianowaniu została jednogłośnie przyjęta przez wszystkich przedstawicieli władz miasta bez względu na narodowość. O uchwale tej osobiście poinformowali Dr Hermanna Hinterstoissera radni: Turza, Friedrich i Blecha. Do właściwej zmiany nazwy ulicy przystąpiono dopiero w marcu 1931 r. Po przyłączeniu w październiku 1938 r. Czeskiego Cieszyna do Polski początkowo pozostawała ul. Dr Hermanna Hinterstoissera, jednak 1 czerwca 1939 r. przemianowano ją na ul. Batorego. Od 1939 - 1945 ponownie Dr. Hermann Hinterstoisser-Strasse, 1945 - 1957 ul. Široká. Od 1957 aż po współczesność ul. Božkova (nazwana została na cześć Józefa Bożka - konstruktora ze Śląska Cieszyńskiego ). W późniejszym okresie wprowadzono zmianę pisowni stosując nazwę J. Božka, którą w latach 90-tych na powrót zmieniono na ul. Božkova. Po wprowadzeniu dwujęzycznych nazw ulic w 2007 r. również ul. Bożka

Ulica powstała przed 1897 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej pierwotna nazwa brzmiała Illichstraße. W 1930 r. została podzielona na dwie części. Odcinek od rzeki Olzy aż po rynek nazywano nadal ul. Illicha, natomiast odcinek od rynku aż po styk z ul. Dworcową nazwano ul. Čapka . We wrześniu 1933 r. zainstalowano na zbiegu ulicy z placem zabaw nad Olzą lampę gazową. Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1938 - 1939 ul. Kwiatkowskiego, 1939 - 1945 Horst-Wesselstrasse, 1945 aż po współczesność ul. Moskiewska. Na marginesie należy dodać, iż na mapie wojskowej z 1876 r. widoczny jest krzyż w bliskości przyszłej kładki Kametza. Zarys ulicy powstał już w 1888 r. w związku z budową magazynów należących do Ludwiga kametza .