Pomnik sitarza znajduje się przed Biłgorajskim centrum Kultury, przy ul. Kościuszki 116. Został wykuty w kamieniu wapiennym przez miejscowego artystę Dariusza Harkota. Przedstawia sitarza w kapeluszu przy wyrobie sit, siedzącego na ozdobnej ławeczce. Nawiązuje do tradycji Biłgoraja, ponieważ miasto to słynęło z sitarstwa już od XVII wieku, a wyprodukowane sita rozwozili i sprzedawali po całej Europie.

Rys historyczny

W I połowie XIX w. rzemieślnicy stanowili ok. 65% ludności Biłgoraja, wśród których przedstawicieli fachu sitarskiego było od 80 do 90%. Wiosną każdego roku mężczyźni, mieszkańcy Biłgoraja, opuszczali miasto i wyruszali w różnych kierunkach w celu sprzedaży produktów, między innymi do Czech, Węgier, Mołdawii, Prus i dalekich części Rosji. Wyprawy kończyły się jesienią, kiedy to wracali do domu. Z wyjazdami łączyło się wiele tradycji, między innymi oficjalne pożegnanie podróżników.

Interesującym jest istnienie specjalnego tajnego języka sitarskiego – mowy, która była zrozumiała jedynie dla sitarzy biłgorajskich.

Na pamiątkę silnego związku sitarstwa z Biłgorajem, ustawiono tutaj opisywany pomnik.