Remont i wykonanie wnętrza ówczesnego Teatru Dramatycznego powierzono S.P.B Wrocław. (Społeczne Przedsiębiorstwo Budowlane). Prace rozpoczęto w końcowych tygodniach 1948 roku. Budynek w środku był zdekompletowany i spalony co było efektem trafienia bomba zapalającą. Bryłę teatru wczesniej wstępnie zabezpieczono, między innymi dach i elewację. Do wykonania kompletnego wnętrza zabrakło niezbędnych urządzeń do prowadzenia sektakli w tym sprzętu elektrycznego umożliwiającego prawidłowe funkcjonowanie obiektu. To specjalistyczne urządzenia, których w Polsce nie było w nadmiarze i których jeszcze nie produkowano. Zamówiono część sprzętu w Niemczech, ale terminy dostaw były zbyt odległe by można było przerwać prace remontowe. W związku z tym zapadła decyzja by teatr wykorzystać i przystosować na potrzeby kina. Rozpoczęto wstępne prace - budowę kabiny operatora i montaż podstawowych instalacji. To jednak budziło niesmak wśród mieszkańców i włodarzy miasta w związku z czym prace przerwano i nie ogldając się na terminy zamówionych urządzeń postanowiono załatwić sprawy we własnym - polskim zakresie. Korzystając z wielu znajomości wśród osób zainteresowanych powstaniem teatru zwrócono się z prośbą o wykonanie potrzebnych urządzeń do wytwórni sprzętu elektrotechnicznego w Świebodzicach. To było wyzwanie bowiem Świebodzice nie robiły tego typu urządzeń a te które dostarczyły (transformatory Bordoniego) były w większosci prototypami testowanymi już przy montażu na budowie. Jak się później okazało do lat sześćdziesiątych działały bardzo dobrze. Projekt odbudowy teatru był autorstwa profesora Frydeckiego i w swoich założeniach przewidywał odbudowę teatru i budowę nowoczesnego zaplecza, która miała się rozpocząc w 1962 roku. Podczas remontu wnętrza dochodziło czasami do nieporozumień na lini architekt - wykonawca. Jednym z takich incydentów był orzeł z rokiem odbudowy 1949 umieszczony w kopule, ktory w/g wykonawcy umieszczony był odwrotnie niż powinien wyglądać. Profesor Frydecki bronił koncepcji odwróconego orła twierdząc, że "jest on tylko nienaturalny dla patrzących do góry a nie dla pań które patrzą w przerwie w lusterka celem poprawienia fryzury czy przypudrowania noska" - wtedy orzeł i data sa prawidłowe. Pod koniec remontu w roku 1950 zainstalowano wentylację, ogrzewanie i system przeciwpożarowy. Ustawiono 1347 krzeseł i rozpoczęto testowanie nowych, niesprawdzonych urządzeń scenicznych. Generalną próbą teatru była akademia - występ zespołu Armii Radzieckiej z Legnicy z okazji Rewolucji Październikowej zaś finalne uroczyste otwarcie teatru miało miejsce 7 listopada 1950 roku. Wystawiono wtedy sztukę autorstwa Warneckiego pt: "Tysiąc Walecznych" w rezyserii Czesława Staszewskiego
