Kościół św. Andrzeja.
Wzniesiony w latach 1670-1673 z fundacji Piotra Kurowskiego. W 1731 r. dobudowano zakrystię, a w 1756 r. kruchtę. W 1760 r. Józef Cywiński uposażył wnętrze świątyni. Remontowany w latach 1934-39 oraz 1988-1991.
Konstrukcji zrębowej, zewnątrz oszalowany. Orientowany. Jednonawowy z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Od strony północnej przylega do niego murowana zakrystia, od zewnątrz oszalowana deskami. Po obu stronach nawy dwie kaplice tworzące rodzaj transeptu. Od strony zachodniej wieża konstrukcji słupowej, z kruchtą w przyziemiu. Druga kruchta po południowej stronie nawy. Nawa i prezbiterium o wspólnym dachu krytym gontami. Wieża kryta blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz stropy, zakrystii sklepienie kolebkowe z lunetami. Wejścia z nawy do obu krucht ujęte w ozdobnie rzeźbione odrzwia. Nad esowato wyciętym wejściem do kruchty zachodnie napis z datą „M DC LXXIII”. Portal do kruchty południowej z napisem fundacyjnym. Gzyms wieńczący oraz obramienia okien ozdobione rzeźbionym ornamentem paciorkowym.

Wyposażenie głównie rokokowe, wykonane przez Jana Beckera, snycerza z Leszna, w 1760 r. Ołtarz główny z obrazami Matki Boskiej z Dzieciątkiem i Marii Magdaleny. Na belce tęczowej data „1673” oraz rzeźby Chrystusa Ukrzyżowanego, Matki Boskiej i św. Jana z ok. poł. XVII w.