Z dawnych dokumentów, jakie się znajdują przy kościele, przekonać się można, że już w XIV stuleciu był w Krynkach, w górze wsi przy leśniczówce, kościół drewniany, modrzewiowy. Dotrwał on do początków XVIII wieku. Patronem kościoła był św. Marcin z Tours, jednak przez kogo i kiedy ów kościół był postawiony, o tym dokumenty milczą. Tradycja głosi, że fundatorem kościoła był około 1353 roku Bodzanta, arcybiskup krakowski, ten sam, który ukończył budowę katedry na Wawelu.

Świadczą o tym wizyty i różne akty pochodzące z lat 1693, 1711, 1721 i 1792. Stąd można wnioskować, że kościół był postawiony przez jednego z biskupów krakowskich, jako dziedziców Krynek, jeszcze przed rokiem 1384, ponieważ dokument z tego czasu mówi już o kościele w Krynkach i o proboszczu Abrahamie.

Pierwotna świątynia miała trzy ołtarze z drzewa, snycerską wykonane robotą, złocone i malowane. Z fundacji ks. Mateusza Jaroszewicza proboszcza z Krynek (+1707) przybył ołtarz czwarty pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej. Za tegoż proboszcza sprawiony został ołtarz Przemienienia Pańskiego, a powodem fundacji była nadzwyczajna i niepamiętna klęska, spowodowana straszliwą burzą z gradem, jaka w sam dzień Przemienienia Pańskiego (6 VIII) nawiedziła domy i pola w całej parafii wyrządzając nadzwyczajne szkody w zbiorach, dobytku i domach. Lud, uważając to za widomą karę Bożą, odtąd dzień Przemienienia Pańskiego zaczął święcić uroczyście. 13 listopada roku 1721 papież Innocenty XIII obdarował kościół w Krynkach łaską odpustu po wieczne czasy w dniu Przemienienia Pańskiego. Dzień poświęcenia kościoła obchodzony był w niedzielę po św. Jakubie Apostole (25 VII).

Gdy na początku XVIII wieku kościół krynecki wskutek starości bardzo się zdezelował, wtedy ówczesny dzierżawca Kuźnic Brodzkich Mikołaj Zacharski, straciwszy w roku 1724 żonę, a w trzy dni potem córkę, postanowił na miejscu dawnego kościółka drewnianego zbudować nowy, czego dokonał w roku 1727 stawiając kościół murowany, w którego grobach w roku 1731 obok żony i córki spoczął na wieki jako fundator.

W roku 1741 nowy kościół w Krynkach został konsekrowany przez sufragana krakowskiego biskupa Michała Kunickiego, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Marcina biskupa.

Kościół zbudowany w kształcie krzyża, z kamienia miejscowego, mury i sklepienie są grube i mocne.

W kościele est pięć ołtarzy:

1) Wielki z obrazem Wniebowzięcia NMP, z kunowskiego kamienia, stanął na miejscu drewnianego, który spłonął w 1812 roku. Stało się to 20 maja w czasie oktawy Bożego Ciała, wskutek nieostrożnego gaszenia świateł. Po obu stronach ołtarza stoją posągi świętych Piotra i Pawła Apostołów, sprawione w 1878 roku.

2) Po prawej stronie nawy stoi ołtarz św. Józefa Oblubieńca NMP, z obrazem tego świętego, na zasuwie postać św. Joachima. Ołtarze boczne kryją w sobie relikwie męczenników Teodora i Seweryna.

3) Po lewej stronie ołtarz św. Marcina, patrona kościoła. W drugim bocznym ołtarzu obraz św. Anny na drewnie malowany, bardzo stary, widocznie wzięty z dawnego kościoła. Zasuwa go obraz św. Mikołaja biskupa.

4) W kaplicy Przemienienia Pańskiego, w ołtarzu wyrobionym z drewna, mieści się piękny obraz wyobrażający chwilę cudu na górze Tabor. Data wskazuje na rok 1706. Na obrazie wiszą wota w kształcie ócz, nóg i rąk. Zasłonę do niego tworzy obraz św. Jana Nepomucena, u góry obraz św Franciszka.

5) Od północy znajduje się kaplica Matki Boskiej Różańcowej, która miała powstać wcześniej od obecnego kościoła.

Przed kościołem stoi drewniana dzwonnica, podwójna, oryginalna, w kształcie dwóch wież¸ z bramą pośrodku i dwiema furtkami, wystawiona w roku 1779, restaurowana za czasów proboszcza ks. Zygmunta Niewadziego w roku 1980. W dzwonnicy są trzy dzwony: jeden z napisem łacińskim i rokiem 1581, drugi baz napisu, trzeci z herbem Korwin i rokiem 1665.

Źródło: