Spotkanie cara Aleksandra II z cesarzem Wilhelmem I.
We wrześniu 1879 na terenie dworca doszło do spotkania dwóch głów europejskich państw. Był to car Aleksander II i cesarz Wilhelm I. Aleksandrów Kujawski nazywał się wtedy Pogranicznym z racji lolakizacji na granicy rosyjsko - pruskiej. Stacja ta znajdowała się na trasie Drogi Żelaznej Warszawsko - Bydgoskiej do której obaj monarchowie mogli dostać się szybko koleją. Budynek dworcowy posiadał dodatkowo na swoim wyposażeniu pokoje dla "Dostojnych Osób", przeznaczone dla rodziny Romanowów na czas odpoczynku w podróży. Pokoje składały się z czterech głównych pomieszczeń: pokój dębowy, mahoniowy, hebanowy i sosnowy. Nazwy jak łato się domyśleć pochodziły od drewna stosowanego przy produkcji mebli zdobiących pomieszczenia. Pokoje nie były skanalizowane więc do dyspozycji gości były.....nocniki. Przedmiotem spotkania i dyskusji obu monarchów była sytuacja geo - polityczna panująca w Europie, wzajemne stosunki i sytuacja zjednoczonych państw niemieckich pod flagą Prus. SPrzygotowania do spotkania rozpoczęły sie w dniu 1 wrzesnia a towarzyszyły im wybudowana na tę okazję brama triumfalna, oflagowane budynki i dekoracje z kwiatów (5 ton) które sprowadzono z Bydgoszczy. Pokoje miał zająć Wilhelm I zaś Aleksander II gościł u barona Dmitrija Fiksena ówczesnego szefa Aleksandrowskiego Okręgu Celnego. Obaj dostojni goście pojawili się na dworcu 3 września o 12.00 i 15.00. Rozmowy prowadzono w dniach 3 i 4 września bez tłumacza z racji znajomości przez obu monarchów języka niemieckiego. Korzystając okazji Aleksander II zwiedził dworzec i przyglądał się odprawom rosyjskich pograniczników. Samo spotkanie nic nie wniosło szczególnego do historii obu krajów, stanowi jednak ciekawy przykład jak mało znane miejsce mogło mieć swoje 5 minut w historii Europy. Należy dodać także, że owe pokoje były wtedy po raz pierwszy w swojej historii wykorzystane na nocleg, bowiem zazwyczaj służyły tylko do krótkich odpoczynków dla carskiej rodziny przed dalszą podróżą.
b/h/2020 na podstawie książki "Sekrety rosyjskich kolei" autorstwa Violetty Wiernickiej.
