Kościół wybudowany w 1782 r. jako świątynia ewangelicka, od 1951 r. katolicki. Budowniczym był Johann Schöneck z Górnicy. Remontowany m.in. w 1958 r. i w latach dziewięćdziesiątych XX w. (zlikwidowano wówczas empory boczne i wydzielono zakrystię).
Konstrukcji zrębowej, wzmocnionej od zewnątrz konstrukcją szkieletową (bez wypełnienia), na której spoczywa ciężar dachu. Orientowany. Salowy, na planie prostokąta zamkniętego od wschodu trójbocznie. Dach kryty gontami, bez wieży. Szczyt oszalowany pionowymi deskami. Na ścianie północnej, na belce nadproża, słabo czytelna inskrypcja z XVIII w. Wewnątrz strop belkowy. Ściany wewnętrzne obite boazerią. Empora zachodnia z organami. Ołtarz i ambona późnobarokowe. W ołtarzu współczesna figura Matki Boskiej Siewnej. Opodal kościoła, przy drodze, drewniana dzwonnica z XX w.