Pierwsza wzmianka o Węglewie pochodzi z 1266 r. kiedy została lokowana wieś na prawie średzkim przez księcia Bolesława Pobożnego. Nigdy w swoich dziejach nie zmieniła właściciela i aż do końca zaborów pozostała własnością królewską.
Obecna świątynia pochodzi z 1818 r., wcześniejsza nie nadająca się do użytku została rozebrana.
Kościół został wybudowany w konstrukcji sumikowo-łątkowej. Posiada prostokątną nawę i nieco węższe, trójbocznie zamknięte prezbiterium.
W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Wspomożycielki Wiernych – Pani z Wyspy. Jest to barokowa kopia wcześniejszego obrazu. Jak głosi miejscowa tradycja pierwotny obraz miał zostać tu przeniesiony z pałacowej kaplicy Bolesława Chrobrego na Ostrowie Lednickim.
Zasłonę obrazu stanowi wizerunek św. Wawrzyńca, pochodzący z okresu budowy świątyni (I poł. XIX w. ).
Na prawo od ołtarza głównego XVIII- wieczny obraz św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Wg legendy miała ona w czasie dyskusji z pięćdziesięcioma mędrcami przekonać ich do wiary chrześcijańskiej. Zafascynowany jej urodą i mądrością cesarz Maksencjusz poprosił ją o rękę. Kiedy Katarzyna odmówiła, skazał ją na łamanie kołem i ścięcie.
Na pamiątkę przeniesienia do Węglewa obrazu Maryi, co roku w pierwszą sobotę po 24 maja udaje się na Ostrów Lednicki piesza pielgrzymka młodzieży.