Kościół powstał z fundacji A. Goczałkowickiego w miejscu rozebranego w XVIII w. kościoła zbudowanego przez protestantów pod koniec XVI w. lub na pocz. XVII, od 1654 r. użytkowanego przez katolików.
Jest to budowla o konstrukcji zrębowej. Posiada prostokątną nawę z narożnikami ściętymi po zachodniej stronie i węższe od nawy trójbocznie zamknięte prezbiterium zwrócone na zachód. Od południowej strony do prezbiterium przylega zakrystia, a od północy skarbczyk z emporami. Obiekty te niewyodrębniają się z bryły budynku. Ściany pobite gontem otoczone przydaszkami okapowymi. Od wschodniej, frontowej strony duży podcień wsparty na słupach. Nawę i prezbiterium przykrywa gontowy, dwuspadowy dach. Okna w nawie i prezbiterium zamknięte półkoliscie.
Wieża nadbudowana została w 1938 r. Jest czworoboczna i umiejscowiona po wschodniej stronie. Posiada cebulasty pobity gontem hełm i ośmioboczną latarnię. Jej ściany oszalowane są deskami. Pod wiezą wejście główne z kamienną kropielnicą z XIX w.
We wnętrzu kościoła późnobarokowy ołtarz główny z końca XVIII w. z obrazem św. Anny Samotrzeć, rzeźbami przedstawiającymi Boga Ojca, śś. Józefa i Jakuba oraz aniołów. Mensa poch. z 1801 r., a tabernakulum z XIX w. Ponadto obrazy i rzeźby z XVIII i XIX wieku. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Nawa przykryta stropem, prezbiterium pozornym sklepieniem kolebkowym. Po lewej stronie rokokowa ambona z XVIII w. z rzeźbami, po prawej fragmenty ołtarza.
Kościół był odnawiany w 1948 i w 1957 r., a w l. 1965-66 przeszedł gruntowny remont. Ponadto gruntowny remont wnętrza kościoła, wraz ze zmianą polichromii, został przeprowadzony w latach 1998-1999, natomiast w 2007 r. miał miejsce remont dachu kościoła - wymiana pokrycia gontowego.