Gen. Piotr Szembek (1788-1866)

Piotr Szembek hrabia herbu Szembek urodzony 14.12.1788 r. w Warszawie, zmarł 21.06.1866 r. w Siemianicach – syn Józefa Ignacego i Kunegundy z Walewskich. Hrabia (od 17.01.1816 r.), właściciel dóbr Siemianice, generał dywizji wojsk polskich w 1831 r. Kształcił się w Akademii Wojskowej w Berlinie. Od 1807 r. służył w stopniu kapitana, w wojsku Księstwa Warszawskiego, uczestnicząc w kampaniach napoleońskich. Chrzest bojowy przeszedł w 1807 r. pod Tczewem 1809 r. brał udział w obronie Torunia. Został odznaczony orderem "Virtutti Militari". W 1812 r. brał udział w wyprawie Napoleona na Rosję a w 1813 r. znów był obrońcą, tym razem Gdańska przeciw wojskom pruskim. Wówczas to awansował do stopnia podpułkownika. W 1813 r. w Gdańsku ożenił się z Fryderyką Becu de Tavernier. Ich synem był hrabia Aleksander Szembek. Po klęsce Napoleona, od 1815 r. służył w wojsku Królestwa Polskiego. W 1829 r. awansował na stopień generała brygady, był dowódcą 1 psp i 6 pp w 3 brygadzie piechoty, stacjonującej w Sochaczewie. Kawaler Legii Honorowej był również odznaczony orderem Świętego Stanisława II klasy. Po wybuchu powstania listopadowego, przybył do Warszawy z Sochaczewa na czele swoich oddziałów i jako pierwszy z wyższych oficerów przyłączył się do niego. Na krótko został gubernatorem Warszawy (4-16.12.1830). Następnie awansowany na stopień generała dywizji i został członkiem Rady Wojennej oraz dowódcą 4 dywizji piechoty. Brał udział w bitwach pod Wawrem i Olszynką Grochowską. Wśród oficerów i żołnierzy budził wielkie zaufanie. Mówiono o nim "Ufaj Szembekowi. Szembek nigdy nie zdradzi". Po bitwie grochowskiej, na skutek konfliktu z naczelnym wodzem gen. Janem Skrzyneckim został zdymisjonowany. Kontynuował jednak karierę wojskową jako ochotnik w korpusie gen. Juliana Sierawskiego a po dymisji Skrzyneckiego został przywrócony do służby w stopniu generała dywizji. Po upadku powstania osiadł wraz z rodziną w swych dobrach, w Siemianicach koło Kępna w Wielkopolsce. W latach 1856-1858 z jego fundacji został wzniesiony murowany, neoromański kościół parafialny, konsekrowany przez biskupa Likowskiego w 1891 r. Zmarł w swoich dobrach rodzinnych w 1866 roku. Od nazwiska generała wziął swoją nazwę plac Szembeka w Warszawie na Grochowie, przy którym wznosi się monumentalny kościół parafialny

p/w. Najczystszego Serca Maryi, kościół-pomnik bitwy grochowskiej. Imię generała nosi również centrum handlowe i bazar na Grochowie. Niedaleko placu Szembeka, na ul. Boremlowskiej 6 znajduje się 22 Gimnazjum im. gen. Piotra Szembeka.

phm. Jacek Czajka HR Warszawa, luty 2012r. 53 Rajd Olszynka Grochowska

Opis z www.pragapoludnie.zhp.pl/sites/default/files/dokumenty/zespoly/historyczny/Olszynka%20Grochowska/2012-02-Piotr%20Szembek.pdf