Nowomiejski szpital św. Elżbiety po raz pierwszy został wymieniony w 1319 r. Znajdował się na rogu ulic Wewnętrznej Grobli Młyńskiej (dziś ul. 1 Maja) i Szpitalnej, która stąd też wzięła swoją nazwę. Po raz kolejny wzmiankowany dopiero w 1580 roku, w informacji o remoncie studni koło szpitala. W latach 1589-1640 pełnił rolę przytułku, w którym żebracy zajmowali się przymusowymi pracami ręcznymi, a także sierocińca. Fundacje i dochody pozwoliły na kolejne remonty i rozbudowy: w 1694 roku odnowiono cały zespół szpitalny od podstaw. Po raz kolejny gruntownej przebudowie uległ w XIX w. - w latach 1825-1826 wybudowano nowe skrzydło zachodnie od strony ul. Szpitalnej, zaś budowę północnego skrzydła od strony ul. 1 Maja ukończono w 1832 roku. Poświęcenia dokonano 24 kwietnia. Szpital postawiono w konstrukcji fachwerkowej. Na początku lat 30-tych XX w. szpital wyburzono wraz z piwnicami i na jego miejscu postawiono budynek, w którym mieścił się wschodniopruski bank rolny. Przypomina o tym zachowana na budynku do dziś rzeźba konia w łanach zboża, autorstwa elbląskiej rzeźbiarki Erny Becker-Kahns.