Cmentarz został utworzony w 1914 roku i znajduje się w północnej części Tarnowa. Ograniczony jest ul. Starodąbrowską od wschodu oraz ul. Szpitalną i al. Matki Bożej Fatimskiej od zachodu.



Jest to dawny, XIX-wieczny, cmentarz garnizonowy armii austriackiej na którym podczas Wielkiej Wojny chowano poległych w walkach w okolicach Tarnowa w 1914 i w początkach 1915 roku, oraz zmarłych w tarnowskich szpitalach i lazaretach żołnierzy. Pochowano na nim 1485 żołnierzy: 680 austro-węgierskich, 9 niemieckich oraz 796 rosyjskich. Znane są nazwiska prawie połowy z nich.



Projektantem cmentarza był Heinrich Scholz.



W okresie międzywojennym o cmentarz nie dbano, zarastał trawą i niszczał. Podczas II wojny światowej armia niemiecka urządziła na cmentarzu stanowisko obrony przeciwlotniczej, niszcząc bramę wejściową.



Po wojnie dokończono dzieło zniszczenia cmentarza i w połowie lat 60. XX wieku wywieziono z jego terenu pozostałe elementy wyposażenia i splantowano obszar nekropolii, nie ekshumując prochów poległych.



W 2011 roku Miasto rozpoczęło odtwarzanie cmentarza. Zrekonstruowano bramę i ogrodzenie od strony zachodniej oraz obelisk w centrum nekropolii. W 2015 roku cmentarz wpisano do rejestru zabytków województwa małopolskiego[1].



Na cmentarzu rodzina poległego podczas I wojny i pochowanego tutaj żołnierza, pochodzącego z Modrej na terenie dzisiejszej Słowacji postawiła niewielki krzyż. Umieszczono na nim tabliczkę z nazwiskami pochodzących z tego miasta żołnierzy, spoczywających w tym miejscu.