Za czasów Bogusława VI, około 1310 r., został wybudowany kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi. Jednak już wcześniej było to miejsce kultu - pogański chram, a następnie kaplica, wybudowana przez św. Ottona z Bambergu w roku 1124. Świątynia gotycka jest budowlą trzynawową.

Nie ominęły jej na przestrzeni wieków kataklizmy, które dotykały miasto. W 1506 r. budowla została strawiona przez pożar. Po kataklizmie wzniesiono w 1517 r. wieżę, którą w roku 1561 rozebrano, „ponieważ ona często była przez pioruny rażona" i zastąpiono nową, niższą. Szczególnie tragiczny dla świątyni był pożar w 1677 r., po którym zostały z niej tylko stojące mury obwodowe. Z odbudową kościoła po tym pożarze należy wiązać ponowne obniżenie wieży i nakrycie jej w 1692 r. barokowym hełmem, zachowanym do naszych czasów. W XIX w. odnowiono sklepienia chóru oraz prezbiterium, a także okna, gzymsy wieńczące i dachy. Gruntowna restauracja w duchu neogotyckim miała miejsce po 1890 r., kiedy to odbudowano sklepienia nawy głównej i fryzy w prezbiterium i zrekonstruowano fryz w nawie głównej.