W XIX wieku na parterze budynku mieściła się apteka, której właścicielem był Louis Ambrosius. Wiąże się z nim historia słynnego balsamu jerozolimskiego – on bowiem pierwszy dostarczał pustelnikowi  Johannesowi Treutlerowi składników do cudownego specyfiku. Sprzedawał mu m.in. mirrę, alonę (stężały sok pochodzący z różnych gatunków aloesu), znamiona szafranu, balsam peruwiański, kwiat dziurawca, dzięgiel i spirytus. Aptekarz zdradził mu także wiele tajemnic, np. jak poprawić smak lekarstwa. Pustelnik zabrał się do pracy, a balsam szybko znalazł nabywców. Niestety, twórca wkrótce stanął przed sądem, oskarżony o to,  że wyrabia i sprzedaje lekarstwo, choć nie ma do tego uprawnień. Aptekarz Ambrosius w sądzie przyznał, że sprzedaje Treutlerowi składniki. Pustelnika ukarano karą pieniężną. Obrażony Treutler zaczął potajemnie kupować w  konkurencyjnej dla Ambrosiusa aptece „Pod Murzynkiem”. Tuż przed śmiercią w 1891 roku, przekazał prawa do balsamu, tabletek i maści firmowanych swoim nazwiskiem najpierw franciszkanom, a od nich kupił je  właśnie właściciel kłodzkiej apteki „Pod Murzynkiem”  Johannes Schittny. Ale właściciel apteki „Pod jeleniem” jeszcze długo twierdził, że to on ma prawo do balsamu i nawet go sam wytwarzał. Spór obu aptek zakończył się dopiero w 1934 roku – prawo do nazwy otrzymał „Murzynek”.„Balsam jerozolimski” z charakterystyczną naklejką z pielgrzymem z laską  był w Kłodzku produkowany aż do 1945 roku, a później powstawał w Niemczech Zachodnich.

Fragment artykułu ze strony :