Przedmiotem kultu w parczewskiej świątyni jest wizerunek Matki Bożej z Gruszą. Namalował ją nieznany autor, choć wiadomo, że był uczniem szkoły flamandzkiej. Jest to prawdopodobnie XVI-wieczny obraz o wymiarach 115×80 cm. Średniowieczne malowidło przedstawia siedzącą postać Matki Bożej. Po swojej prawicy podtrzymuje małego Jezuska, który w lewej ręce trzyma bukiecik kwiatów, zaś w drugiej – owoc łudząco przypominający gruszkę. Koronacji obrazu dokonał Prymas Polski kard. Józef Glemp 6 maja 2000 r.
Wielką zagadką jest pojawienie się obrazu w parczewskich kościołach. Pierwsze wzmianki datuje się na 1826 r. Wówczas to kroniki wspominają, że z pożaru cerkwi unickiej uratowany został obraz Madonny czczony przez różne wyznania, także Żydów. Umieszczony on został w kościele farnym przez proboszcza parczewskiego Józefa Kurmanowicza. Wkrótce został przeniesiony do kościoła pw. Świętego Ducha, gdzie pozostawał do 1862 r., kiedy to ulokowano go w cerkwi unickiej. W 1876 r., kiedy z parafii został usunięty ostatni proboszcz unicki Michał Zatkali, obraz przejęli prawosławni. Po zakończeniu działań I wojny światowej wizerunek Madonny zawieszono w kościele Świętego Jana Chrzciciela, w jednej z bocznych kaplic. Z niewyjaśnionych przyczyn wkrótce wyniesiony został na plebanię. Obrazem zainteresowali się księża: Czesław Nowicki, następnie kolejni parczewscy proboszczowie Franciszek Chwedoruk i Tadeusz Rycia. To za ich przyczyną wizerunek został odnowiony i 15 sierpnia 1968 r. wniesiony do kościoła. Kiedy obraz wrócił na swoje prawowite miejsce, kult maryjny stale się pogłębiał i rozszerzał. Z każdym rokiem przybywa coraz więcej wotów i podziękowań za łaski otrzymane od Najświętszej Panny w parczewskim wizerunku.

Niestety obraz na co dzien jest zasłonięty. Wygląda tak :