starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Wola - Czyste › ul. Kasprzaka Marcina › Biennale Rzeźby w Metalu |
Lata 1974-1976 , Widok na wschód ze skrzyżowania z ul. Ordona. Sokole oko dostrzeże tramwaj skręcający z Alei Prymasa Tysiąclecia w ul. Kasprzaka. Zdjęcie pochodzi z albumu "Warszawska Wola". W opisie "Rzeźba przed zakładami im. Karola Świerczewskiego". Za kilka lat na tym pasie zieleni będzie torowisko tramwajowe - linia do Wilanowa. Teraz tutaj jest tak:
Skomentuj zdjęcie
maj
 "Za kilka lat na tym pasie zieleni będzie torowisko tramwajowe - linia do Wilanowa." ??? 2019-12-07 12:32:29 (6 lat temu)
Dubel, już takie mamy 2019-12-07 12:52:27 (6 lat temu)
do Balbina: To powyżej jest większe i lepszej jakości a co ciekawe mają różnych autorów ;-) 2019-12-07 13:20:31 (6 lat temu)
Balbina
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Moje jest skanem z tygodnika Stolica zgodnie z zamieszczonym opisem, a to jest skanem z albumu, który mam na własnej półce pt. "Warszawska Wola" wydanego m.in. przez Warszawski Tygodnik Ilustrowany "Stolica", ale bez podania daty wydania, i faktycznie taki autor jest tu podany. Z ciekawości sprawdzę jeszcze autora podanego w papierowej "Stolicy". 2019-12-07 13:33:33 (6 lat temu)
Balbina
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Sprawdziłam, w papierowej Stolicy podano kilku autorów, więc Jacek Sielski wydaje się być prawidłowym autorem zdjęcia. Jakość jaka jest każdy widzi i tu i tu, ale nie zgodzę się, choć jest to mała różnica, że moje jest mniejsze. ;-) 2019-12-07 14:20:17 (6 lat temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do Balbina: Teraz już nie jest mniejsze ;-) 2019-12-07 14:32:28 (6 lat temu)
do ZPKSoft: To jest chyba lepszej rozdzielczości :-) 2019-12-07 14:49:31 (6 lat temu)
do Paulus: A co z tą linią do Wilanowa ? 2019-12-07 16:24:21 (6 lat temu)
do ZPKSoft: Może i mają różnych autorów, ale są to te SAME zdjęcia :-) Nie mam wątpliwości, sprawdziłem oba bardzo dokładnie 2019-12-07 19:42:54 (6 lat temu)
Balbina
+1 głosów:1 do Stenek: Nie mają, wyjaśniłam to już powyżej kilka godzin temu. 2019-12-07 20:52:05 (6 lat temu)
Stenek
+1 głosów:1 do Balbina: nie wiem, o jakim autorze myślisz, ale ja mam na myśli tego fotografa, który robił to zdjęcie - oba są Identyczne, więc w tym sensie mają jednego i tego samego autora. A jeśli to zdjęcie wstawiły na FP 2 różne osoby, lub to samo zdjęcie pojawiło się w dwóch różnych publikacjach, to owszem, to będą dwaj różni "autorzy" 2019-12-08 19:40:08 (6 lat temu)
do maj: Czytałem, że ma być. Ostatnio ogłoszono przetarg na projekt odcinka od podziemi Dworca Zachodniego do Banacha. O odcinku od Kasprzaka przez Ordona do podziemi dworca ucichło. 2019-12-08 22:23:57 (6 lat temu)
do maj: No nie wiem, Internet mówi, że tramwaj pojedzie z rejonu Pole Mokotowskie do Wilanowa, tak to czytałem: "Linia tramwajowa do Wilanowa ma powstać do 2023 r. Po wielu latach przygotowań urzędnicy ogłosili po wakacjach przetarg na projekt linii łączącej stację metra Pole Mokotowskie z zawrotką w Miasteczku Wilanów (przez ul. Rakowiecką, przebudowane skrzyżowanie Puławskiej z ul. Goworka, Spacerową, Belwederską, Sobieskiego i al. Rzeczypospolitej). " Więc Kasprzakiem raczej nie pojedzie 2019-12-08 22:54:34 (6 lat temu)
do Stenek: Dokładnie tak. Trasa zacznie się od podziemi Dworca Zachodniego i dalej przez Pola Mokotowskie. Może później przebiją się w stronę Ordona i Kasprzaka. Zresztą pierwotnie tramwaje miłały jeździć Aleją Prymasa Tysiąclecia tędy: 2019-12-09 09:24:51 (6 lat temu)
do Paulus: No racja! Ten tramwaj, powinien już dawno chodzić taką trasą, jak piszesz. W Warszawie jest tyle ulic zdatnych do ruchu tramwajowego, że ..... Powinna już np. dawno iść linia przez Żwirki i Wigury na lotnisko, miejsca jest aż nadto, a ludzie by tam nie stali w korkach samochodowych, wielu by zostawiło auto przed blokiem Podobnie miasto się trzęsie ze strachu żeby zrobić bus pas na Toruńskiej, w rejonie mostu Grota - bo tranzyt na tym ucierpi. A to niech cierpi, wszak gdyby tak było, to warszawiacy by szybciej i normalniej dojechali do pracy, a tranzytowcy by tak jęczeli, że by wreszcie powstała jakaś konkretna obwodnica miasta, w układzie Ring, czyli pierścienia okalającego miasto, coś takiego częściowo ma Kraków, może i Kielce, a, szkoda strzępić jęzora ;-) 2019-12-09 21:21:16 (6 lat temu)
|
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 4 miesiące 8 dni |
Dodane: 7 grudnia 2019, godz. 12:22:51
Źródło: Paulus – zbiory prywatne
Autor: Jacek Sielski ... więcej (1320)
Rozmiar: 1500px x 1500px
10 pobrań 1479 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Paulus
Obiekty widoczne na zdjęciu
Biennale Rzeźby w Metalu
więcej zdjęć (13)
Zbudowano: 1968
Warszawskie Biennale Rzeźby w Metalu otwarto 28 września 1968 roku. Wcześniej, w 1965 i 1966 r., podobne imprezy odbyły się w Elblągu i Puławach. W Warszawie za organizację Biennale odpowiadały Dzielnicowa Rada Narodowa Warszawa Wola, Wojewódzka Komisja Związków Zawodowych oraz Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków. Patronat nad imprezą objął „Ekspress Wieczorny”, a w jury wystawy zasiadały takie znakomitości rodzimej sztuki jak: Józef Kandefer, Stanisław Kulon, Karol Tchorek, Gustaw Zemła, czy Władysław Dariusz Frycz, który pełnił funkcję komisarza warszawskiego Biennale.
Biennale było wydarzeniem na ogromną skalę. W pierwszym przedsięwzięciu w Warszawie zaprezentowano 60 rzeźb z metalu wykonanych przez 35 artystów z Polski i zagranicy. W realizacji pomogły warszawskie zakłady produkcyjne, które udostępniły artystom materiały i zaplecze techniczne. Wśród zakładów były m.in. FSO-Żerań, Huta Warszawa, Mennica Państwowa, Warszawska Fabryka Pomp czy Warszawskie Zakłady Budowy Urządzeń Przemysłowych im. Ludwika Waryńskiego.
W organizację wydarzenia zaangażowało się wiele osób i instytucji, idea Biennale zakładała bowiem współpracę środowisk artystycznych z robotniczymi. Z dostarczonych przez zakłady materiałów stworzono w większości duże, przestrzenne, abstrakcyjne formy obrazujące konkretne tematy, zjawiska, np. rzeźby „Melodia” Elżbiety Misztal, czy „Obrona Woli” Mirosława Smorczewskiego.
W ramach Biennale zorganizowane zostały trzy wystawy. Pierwszą z nich była Międzynarodowa Wystawa Rzeźby w Metalu w fotografii, którą odsłonięto w Galerii Rzeźby przy ul. Marchlewskiego.
Kolejną była stała Ekspozycja Dużych Rzeźb, którą rozstawiono wzdłuż pasa zieleni przy ul. Kasprzaka. W parku Sowińskiego z kolei, zorganizowano Wystawę Mniejszych Form Rzeźby, która była ekspozycją czasową.
Największe wrażenie robiła Ekspozycja Dużych Rzeźb, która rozstawiona wzdłuż ul. Kasprzaka, tworzyła blisko 3-kilometrową, plenerową galerię sztuki. Niestety, w wyniku przebudowy arterii komunikacyjnej, z owej galerii przetrwało jedynie część dzieł. Kolejne przeniesiono w okolice skrzyżowania al. Prymasa Tysiąclecia i ul. Górczewskiej. Najbardziej charakterystyczna, będąca swego rodzaju symbolem Biennale, jak i całej Woli, „Żyrafa” Władysława Dariusza Frycza, stanęła przy wejściu do klubu Olimpia. W latach 2009–2010 rzeźby wyremontowano.
Obecnie można je podziwiać m.in. na skwerze im. płk. Pacaka-Kuźmirskiego.
Źródło: Kurier Wolski nr 161/462 14 września 2018 r.
Biennale było wydarzeniem na ogromną skalę. W pierwszym przedsięwzięciu w Warszawie zaprezentowano 60 rzeźb z metalu wykonanych przez 35 artystów z Polski i zagranicy. W realizacji pomogły warszawskie zakłady produkcyjne, które udostępniły artystom materiały i zaplecze techniczne. Wśród zakładów były m.in. FSO-Żerań, Huta Warszawa, Mennica Państwowa, Warszawska Fabryka Pomp czy Warszawskie Zakłady Budowy Urządzeń Przemysłowych im. Ludwika Waryńskiego.
W organizację wydarzenia zaangażowało się wiele osób i instytucji, idea Biennale zakładała bowiem współpracę środowisk artystycznych z robotniczymi. Z dostarczonych przez zakłady materiałów stworzono w większości duże, przestrzenne, abstrakcyjne formy obrazujące konkretne tematy, zjawiska, np. rzeźby „Melodia” Elżbiety Misztal, czy „Obrona Woli” Mirosława Smorczewskiego.
W ramach Biennale zorganizowane zostały trzy wystawy. Pierwszą z nich była Międzynarodowa Wystawa Rzeźby w Metalu w fotografii, którą odsłonięto w Galerii Rzeźby przy ul. Marchlewskiego.
Kolejną była stała Ekspozycja Dużych Rzeźb, którą rozstawiono wzdłuż pasa zieleni przy ul. Kasprzaka. W parku Sowińskiego z kolei, zorganizowano Wystawę Mniejszych Form Rzeźby, która była ekspozycją czasową.
Największe wrażenie robiła Ekspozycja Dużych Rzeźb, która rozstawiona wzdłuż ul. Kasprzaka, tworzyła blisko 3-kilometrową, plenerową galerię sztuki. Niestety, w wyniku przebudowy arterii komunikacyjnej, z owej galerii przetrwało jedynie część dzieł. Kolejne przeniesiono w okolice skrzyżowania al. Prymasa Tysiąclecia i ul. Górczewskiej. Najbardziej charakterystyczna, będąca swego rodzaju symbolem Biennale, jak i całej Woli, „Żyrafa” Władysława Dariusza Frycza, stanęła przy wejściu do klubu Olimpia. W latach 2009–2010 rzeźby wyremontowano.
Obecnie można je podziwiać m.in. na skwerze im. płk. Pacaka-Kuźmirskiego.
Źródło: Kurier Wolski nr 161/462 14 września 2018 r.
ul. Kasprzaka Marcina
więcej zdjęć (1021)
Dawniej: Dworska
Za poprzedniczkę ulicy Marcina Kasprzaka uznaje się ulicę Dworską, powstałą w 1920 r. mniej więcej między ulicą Karolkową, a gen. Józefa Bema w dzisiejszym ciągu Kasprzaka. W latach 30. XX wieku, kawałkiem ulicy kursowały tramwaje, położone tory były drogą dla tramwajów z pobliskiej zajezdni "Wola".
W 1950 r. ulica zmieniła nazwę na Marcina Kasprzaka - w ten sposób postanowiono uhonorować znanego działacza polskiego ruchu rewolucyjnego. Nazwę patrona ulicy, również otrzymały Zakłady Radiowe w Warszawie. W 1954 r. na Kasprzaka wjechał tramwaj linii 11, niedługo potem dojeżdżały tu wagony linii 5 bis, pętla dla tych dwóch połączeń znajdowała się na skrzyżowaniu Kasprzaka/Skierniewicka. Autobus dotarł na Kasprzaka dopiero 13 stycznia 1964 r. była to linia 163, łącząca Górce ze Śródmieściem. W 1963 r. otwarto nową trasę tramwajową w ciągu ulic: Prosta (od obecnego ronda Daszyńskiego) - Kasprzaka - aleja Prymasa Tysiąclecia (wówczas: Nowo-Bema, później al. Rewolucji Październikowej) wraz z tymczasowym krańcem u zbiegu al. Prymasa Tysiąclecia z Kasprzaka. Jednocześnie z otwarciem nowej trasy odcięto niewielki fragment trasy wzdłuż ulicy Skierniewickiej na południe od Kasprzaka. Oficjalnie przebicie 4-kilometrowej ulicy miało miejsce 4 grudnia 1964 roku i połączyła ona Wolę ze Śródmieściem.
W 1990 r. odcinek trasy tramwajowej między Skierniewicką a al. Prymasa Tysiąclecia został całkowicie zlikwidowany, do dzisiaj jednak nie rozebrano torowiska i części sieci trakcyjnej, która obecnie niszczeje i przywraca nadzieje, na szybką reaktywację pojazdów szynowych. Nie wydaje się to jednak możliwe, z uwagi na to, że nie byłoby którędy wytyczyć trasy za al. Prymasa Tysiąclecia. Na początku lat 90. XX wieku zakłady radiowe zostały zlikwidowane; obecnie przebudowane budynki ZRK pełnią funkcje biurowe i są siedzibą kilku banków. W jednym z budynków urzęduje Teatr na Woli.
Wikipedia
W 1950 r. ulica zmieniła nazwę na Marcina Kasprzaka - w ten sposób postanowiono uhonorować znanego działacza polskiego ruchu rewolucyjnego. Nazwę patrona ulicy, również otrzymały Zakłady Radiowe w Warszawie. W 1954 r. na Kasprzaka wjechał tramwaj linii 11, niedługo potem dojeżdżały tu wagony linii 5 bis, pętla dla tych dwóch połączeń znajdowała się na skrzyżowaniu Kasprzaka/Skierniewicka. Autobus dotarł na Kasprzaka dopiero 13 stycznia 1964 r. była to linia 163, łącząca Górce ze Śródmieściem. W 1963 r. otwarto nową trasę tramwajową w ciągu ulic: Prosta (od obecnego ronda Daszyńskiego) - Kasprzaka - aleja Prymasa Tysiąclecia (wówczas: Nowo-Bema, później al. Rewolucji Październikowej) wraz z tymczasowym krańcem u zbiegu al. Prymasa Tysiąclecia z Kasprzaka. Jednocześnie z otwarciem nowej trasy odcięto niewielki fragment trasy wzdłuż ulicy Skierniewickiej na południe od Kasprzaka. Oficjalnie przebicie 4-kilometrowej ulicy miało miejsce 4 grudnia 1964 roku i połączyła ona Wolę ze Śródmieściem.
W 1990 r. odcinek trasy tramwajowej między Skierniewicką a al. Prymasa Tysiąclecia został całkowicie zlikwidowany, do dzisiaj jednak nie rozebrano torowiska i części sieci trakcyjnej, która obecnie niszczeje i przywraca nadzieje, na szybką reaktywację pojazdów szynowych. Nie wydaje się to jednak możliwe, z uwagi na to, że nie byłoby którędy wytyczyć trasy za al. Prymasa Tysiąclecia. Na początku lat 90. XX wieku zakłady radiowe zostały zlikwidowane; obecnie przebudowane budynki ZRK pełnią funkcje biurowe i są siedzibą kilku banków. W jednym z budynków urzęduje Teatr na Woli.
Wikipedia