Ponad 200-letni kościół św. Walentego został ufundowany w 1802 r. przez miecznika sochaczewskiego Józefa Rusieckiego. Wcześniej na przestrzeni 350 lat znajdowały się tu kolejno trzy kościoły drewniane. Osobliwość obecnej świątyni polega na obecności w ołtarzu obrazu przedstawiającego męczeństwo patrona parafii św.Bartłomieja pędzla samego Józefa Chełmońskiego, który pochodził z tych stron, a którego ojciec Adam Chełmoński był wójtem sąsiednich miejscowości Boczki i Seroki.
We wnętrzu znajdują się barokowe trzy drewniane ołtarze, odnowione i pozłacane w latach 1993-1994. W nastawie ołtarza głównego umieszczono rzeźbę Pana Jezusa Ukrzyżowanego oraz olejny obraz "Męczeństwo Świętego Bartłomieja", namalowany przez Chełmońskiego. Lewy boczny ołtarz zdobi statua Najświętszego Serca Pana Jezusa i olejne obrazy przedstawiające Świętego Józefa i Świętego Rocha. Przy prawym bocznym ołtarzu wierni pawłowiccy modlą się przed wizerunkami Matki Bożej Częstochowskiej, Matki Bożej Różańcowej i swojego patrona Świętego Walentego. W świątyni jest ponadto pozłacana ambona, stiukowe stacje Drogi Krzyżowej z 1911 roku, dziewięciogłosowe organy Przybyłowicza oraz tablice pośmiertne fundatorów i kolatorów kościoła. Wiernych na modlitwy wzywa dzwon "Wojciech", wykonany w 1947 roku.
www.parafia_pawlowice.republika.pl/historia.htm