Majątek w Śladkowie Dużym w XVIw., należał do rodu Balickich. Pałac najprawdopodobniej wybudowany został w 1681r., ale nie istnieją dokumenty potwierdzające ten fakt, a jedynie taka data widnieje nad wejściem do skarbczyka, znajdującego się w najstarszej części budowli. Budynek powstał w wyniku przebudowy lamusa, czyli zabudowań służących do przechowywania cennych przedmiotów. W XVIII w.,obiekt został powiększony i przebudowany (za sprawą Fryderyka Naxa, architekta Stanisława Poniatowskiego), na planie prostokąta, od przodu z piętrowym ryzalitem, a od strony ogrodu z tarasem. Przykryty jest czterospadowym dachem ze świetlikami. W jednej części podpiwniczony.
Podczas I wojny światowej w pałacu przebywał Józef Piłsudski. Ostatnim przedwojennym właścicielem całości zabudowań, w tym parku (do 1945) był Feliks Worytkiewicz. W czasie okupacji pałac został częściowo zniszczony, a po wojnie przeszedł na własność państwa. Do 1973 r. mieścił się tu Państwowy Dom Dziecka. Od 1989 stanowi własność prywatną.
W skład zespołu pałacowego wchodzą:
- pałac wybudowany ok. 1680 r.,
- czworak murowany z XIX w.,
- stajnia murowana z XIX w.,
- spichlerz murowany z XIX w.,
- gorzelnia murowana z XIX w.,
- piwnica gorzelniana z XIX w.,
- park założony w XVIII, przekomponowany w XIX w oraz ogrodzenie z bramkami
Całość obiektu pozostaje w ruinie.