Kościół wzmiankowano w 1489 r. Kościół jest orientowany. Mur wykonano z cegły o wymiarach 8-8,5 x 12-13 x 27-28,5 cm. Mur jest posadowiony na nierównym fundamencie z przełamanych głazów, licujących z ceglanym murem. Wątek układania muru bardzo nieregularny.

Kościół halowy, 3-nawowy, 3-przęsłowy, bez wydzielonego prezbiterium, z trójbocznym zamknięciem od wschodu, oraz węższą, poprzecznie prostokątną wieżą od strony zachodniej, równoczesną z korpusem nawowym. Szerokość korpusu 10,9 m, wieży 7,5 m; długość korpusu 20, 1 m, w tym trójbocznego zamknięcia 4,4 m, wieży 4,05 m, całego kościoła 24,15 m, szerokość wnętrza nawy głównej między filarami 4,3 m, naw bocznych 2,15 m, całego korpusu 8,25 m.

Portal wieży ostrołukowy, ujęty w ościeżach 2, w archiwolcie 3 uskokami, z łukiem okalającym z wozówek. W części E ściany N ślad zamurowanego przejścia portalu do zakrystii. Okna z XIX w. w formie bliźniaczych otworów z małym okulusem między łukami; brak śladów okien pierwotnych.

Rozwiązanie przestrzenne kościoła nie ma analogii w miastach Pomorza Zachodniego. W miejskich farach organizacja wnętrza jest zawsze jasno określona, z czytelnym podziałem na nawy, wyodrębnione są również obejścia chórów. Bezkierunkowość wnętrza kościoła w Sławsku ma analogie w późnogotyckich kościołach miast wschodniej Saksonii i Łużyc oraz w Wielkopolsce, np. Dolsko, Nowe Miasto nad Wartą. Forma sklepień, łuki portali i blend, a także analogie do podobnych rozwiązań przestrzennych z innych regionów pozwalają datować kościół w jego obecnej, trójnawowej formie nie wcześniej, niż na 4. ćwierćwiecze XV w.

Prawie wszystkie źródła określają okres budowy kościoła na pocz. XV w.

Źródło: