Neogotycki spichlerz miejski w Byczynie jest jedną z pierwszych budowli, które powstały po zasypaniu fosy w bezpośredniej bliskości murów miejskich. Jego sylwetka oraz ceglane elewacje z ozdobnym szczytem są jednym z bardziej charakterystycznych punktów w przestrzeni miasta. Spichlerz w Byczynie zbudowany został w 3 ćw. XIX wieku, jako jedna z pierwszych budowli w pobliżu obwarowań, na miejscu zasypanej fosy miejskiej. Pierwotnie wzniesiony został jako budowla wolnostojąca, niedługo potem (XIX/XX w.) połączony został z budynkiem mieszkalnym przylegającym do murów miejskich i nakryty z nim wspólnym dachem. Ok. 2000 roku zakupiony został przez osobę prywatna i obecnie znajduje się w nim restauracja.
Spichlerz zbudowany został na południe od zabudowań starego miasta, tuż przy linii murów miejskich, w sąsiedztwie bramy Piaskowej. Od północy sąsiaduje z zespolonym z nim budynkiem mieszkalnym, od wschodu z ulicą Wąską, a od południa z ulicą Wałową. Wzniesiony został na planie czworoboku kształtem zbliżonym do kwadratu. Jest murowany z cegły na kamiennym cokole; dwukondygnacyjny; w całości podpiwniczony, z dwukondygnacyjnym poddaszem, nakryty wysokim dachem dwuspadowym. Elewacje licowane są cegłą w wątku krzyżowym. Z trzech stron (od wschodu, południa i zachodu) ujęte zostały przyporami. Elewacja frontowa (wschodnia) artykułowana jest naprzemiennym rytmem przypór i parą niewielkich otworów okiennych; w dolnej kondygnacji jest 5 osiowa z wejściem, poprzedzonym ciągiem schodów, w osi środkowej. W górnej kondygnacji jest 6 osiowa z blendą nad każdą para okien. Elewacja zachodnia, za wyjątkiem wejścia, na podobną artykulację jak wschodnia. W partii cokołowej elewacji południowej (szczytowej) na osi umieszczony został szeroki otwór bramny. Artykulacja w kondygnacji parteru ma rytm 2:3:2, a w drugiej kondygnacji 2:2:2. Zwieńczenie ściany szczytowej stanowi uskokowy szczyt dekorowany uskokowo zakończonymi blendami. Pierwotnie wnętrze spichlerza było jednoprzestrzenne na każdej z kondygnacji z drewnianymi, belkowymi stropami wspartymi na dwóch rzędach prostych, drewnianych słupów. Obecnie zostało przystosowane do pełnionej funkcji, a oryginalne wyposażenie spichlerza nie zachowało się. Zabytek dostępny.
Oprac. Aleksandra Ziółkowska, OT NID w Opolu, 23.11.2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)