Kościół p.w. Świętego Józefa Oblubienieńca NMP (do 1956 r. p.w. Opieki św. Józefa) z lat 1913 – 15. Zbudowany z inicjatywy księdza Józefa Bajdy wg projektu Władysława Hartmana. W 1934 r. dobudowano wieżę. Remontowany w 1955 r. W latach 1966 – 67 remontowany z wykonaniem ozdobnej boazerii. W latach 1968 – 71 zastąpiono starą wieżę nową, będącą przykładem bezmyślnej przebudowy. W 1982 r. zmieniono pokrycie dachu z płyt azbestowych na blachę. Cenna ikona zwana „Królową Gorców” przechowywana w latach 1968 – 93 z rozebranej cerkwi w Pacławiu (koło Przemyśla) została przekazana do Archikatedry Przemyskiej p.w. Świętego Jana Chrzciciela. W 2010 r. rozebrano i wybudowano nową wieżę.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża kwadratowa konstrukcji słupowej od frontu poprzedzona kruchtą. Zwieńczona blaszanym hełmem cebulastym z latarnią. Dzwony: jeden z 1773 r. i dwa z 1966 r. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczona blaszanym hełmem cebulastym z latarnią. Wokół świątyni podcienia. Wnętrze wyłożone boazerią. Strop w postaci sklepienia kolebkowego. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach, z parapetem z wystawką w części środkowej z organami z 1961 r., zbudowane przez firmę Wacława Biernackiego. Wyposażenie współczesne w stylu neobarokowym. Ambona i chrzcielnica z lat 60 XX w., autorstwa rzeźbiarza Władysława Jarosika. Dzwonnica z dwóch betonowych słupów i gontowego dachu. Ogrodzenie murowane z kamienia polnego z daszkiem gontowym i 15 kapliczkami różańcowymi. Źródlo