Jednonawowa świątynia została wybudowana w 2. połowie XV w. przez właściciela miasta Hinczę z Rogowa, kasztelana sandomierskiego. Na początku XVII w. dostawiono po południowej stronie prezbiterium kwadratową kaplicę, zwaną później kaplicą Przyjemskich. Przed 1671 r. kościół całkowicie przebudowano w stylu barokowym. Dobudowano wówczas nawy boczne, wieżę i założono nowe sklepienia, na których do dziś zachowała się stiukowa dekoracja w tzw. typie lubelsko-kaliskim. Bogate jest wyposażenie kościoła. W środkowym polu manierystycznego ołtarza głównego sprzed 1635 r. znajduje się późnogotycka płaskorzeźba ze sceną Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny z 1. ćwierci XVI w., dzieło warsztatu śląskiego. Ponadto siedem barokowych i rokokowych ołtarzy bocznych z XVII-XVIII w., stalle i ambona z ok. 1680 r. oraz renesansowe sakramentarium z piaskowca z ok. 1550 r. Późnorenesansowy nagrobek Andrzeja Górki i jego żony Barbary z 2. połowy XVI w., z postaciami zmarłych klęczącymi pod krucyfiksem. Starszymi zabytkami są dwie gotyckie kropielnice w kształcie kielicha, wykonane z granitu zapewne w XV w.

Za: