Synagoga w Radomiu – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się w Radomiu.
Radomska synagoga została wybudowana w 1844 r. na rogu ulic Bożniczej i Podwalnej. Składała się ona ze wzniesionej na rzucie kwadratu sali modlitewnej dla mężczyzn oraz przylegającego do niej dwukondygnacyjnego przedsionka. Umieszczona centralnie pseudo-kopuła nakryta czterostokowym dachem, wsparta była na czterech drewnianych kolumnach. W trzech ścianach budowli przebito 12 okien, zaś wnętrze sali modlitewnej oświetlone było dodatkowo przez 24 okienka umieszczone pod zwieńczeniem kopuły.

Choć w zachowanych źródłach brakuje jakichkolwiek danych dotyczących wyglądu wnętrza synagogi w okresie międzywojennym, przypuszcza się, iż w samym jej budynku lub w stojącym tuż obok osobnym budynku znajdował się bet ha-midrasz. Synagoga i bet ha-midrasz miały własne chóry i własnych kantorów.W 1939 r. funkcję kantora sprawował Mojżesz Rontal, a w Bet ha-midraszu Izrael Kupfer.
W 1950 na miejscu gdzie stała synagoga odsłonięto pomnik poświęcony Żydom Radomia Ofiarom Zbrodni Hitlerowskich, dłuta Jakuba Zajdensznira.

źródło: