Kobieca służba RAD była rezerwą uzupełniającą męską siłę roboczą w rolnictwie, a później, po wybuchu II wojny światowej, jako tak zwana Wojenna Służba Pomocnicza (Kriegshilfsdienst w skrócie KHD) pracująca w urzędach, biurach, w produkcji zbrojeniowej oraz w komunikacji publicznej. Od 1944 roku "Arbeitsmaiden" czyli pracownice RAD wypełniały zadania przy obsadzie reflektorów dział przeciwlotniczych. Panie, dla których służba pracy była obowiązkowa od 1939 roku, służyły 6 miesięcy. W miarę rozwoju wydarzeń wojennych czas służby zwykle przedłużano, tłumacząc to tzw. „potrzebą służby”.

Kobiety służące w RAD nosiły mundury zbliżone do męskich, jednak bez urzędowych naszywek na ramieniu. Specjalne naszywki przydzielano im sporadycznie podczas szczególnych operacji na niektórych obszarach Niemiec. Wówczas napis na opasce informował o funkcji służbowej danej osoby, na przykład „RAD- Kriegshilfsdienst " (RAD - służba pomocnicza) i inne.

W kobiecych obozach RAD obowiązywała następująca struktura podległości służbowej: Arbeitsmaid – pracownica/ Kameradschaftsälteste/ Jungführerin/ Maidenunterführerin/ Maidenführerin – szefowa obozu.

Info za