Istotnym elementem architektury drewnianej jest stojąca na zachód od kościoła dzwonnica, datowana jest na XVIII w., ale porównując ją z dzwonnicami z Bochni, Beszowej czy Kurzelowa – wydaje się być starsza. Jako typ – należy do tak zwanych dzwonnic „obronnych”, składających się z trzonu o nachylonych ścianach (ostrosłup ścięty) i nadwieszonej nad nim izbicy. Izbica nie ma tu ścian na całą wysokość, jak np w Beszowej. Osłonięta jest do wysokości około metra deskami, od dołu ozdobnie zakończonymi, od góry spiętymi poziomo. Wyżej, aż do okapu, jest w pełni ażurowa. Wysoki (stanowiący prawie połowę wysokości budowli) jest czteropołaciowy dach, pobity gontem i zwieńczony krzyżem.
Dzwonnica ma konstrukcję słupowo – ramową. W pokrytym szalunkiem trzonie znajdują się jednoskrzydłowe drzwi, które umieszczono od strony kościoła.