Pierwsza świątynia drewniana została wybudowana na początku XVII w. Prawdopodobnie była konsekrowana w 1611 r. Obecny drewniany kościół z 1742 r., pw. Świętego Krzyża wybudowali również kanonicy regularni. Wielokrotnie remontowany, m. in. w 1872 r., 1931 r. oraz kilkakrotnie w II poł. XX w. Gruntowne prace remontowe przeprowadzono w latach 1993-98. W 2009 roku pomalowano świątynię i parkan oraz ułożono chodnik z kostki brukowej wokół kościoła. W 2010 roku wymieniono dach na kościele i dzwonnicy. Poprzedni dach był pokryty blachą ocynkowaną w 1931 roku. Obecny dach jest pokryty blachą tytan-cynk.

Sam budynek kościoła jest drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany, na ceglanym podmurowaniu, 1-nawowy. Z lewej strony prezbiterium – zakrystia, przy nawie kruchta, nad nawą wieżyczka z sygnaturką. Wewnątrz mieszczą się 3 ołtarze drewniane: główny późnorenesansowy z XVII w., z obrazami: Chrystusa Ukrzyżowanego, XVIII w., na zasuwie Chrystusa w Ogrójcu, XVIII w. i MB Częstochowskiej; w bocznych, barokowych – obrazy: po lewej – św. Józefa z Dzieciątkiem, w ołtarzu prawym – św. Antoniego. W 1998 r. przeprowadzono renowację bocznych, ok. 300-letnich ołtarzy. Kościół pokryto polichromią w poł. XIX w. Na chórze muzycznym organy 6-głosowe, firmy Biernackiego z 1972 r. (dar ks. kan. Dominika Maja pochodzącego z Rzeczycy Księżej), poświęcone przez bpa B. Pylaka.
Przy kościele stoi drewniana dzwonnica, gruntownie odrestaurowana w 1997 r. z dzwonem „Euzebiusz” z 1776 r. Niedaleko kościoła znajdują się 2 cmentarze: stary z 1849 r. ( z grobem 18 powstańców z 1863 r.) i nowy.
źródłó: