Przez ponad trzy następne stulecia Mokra wchodziła w skład dóbr klasztoru kanoników regularnych w Kłobucku. I właśnie wtedy, na początku XVIII wieku, w miejscowości postawiono niewielką, drewnianą kaplicę, która przetrwała do dnia dzisiejszego. Budynek został wzniesiony w 1708 roku i za patronów otrzymał Świętych Apostołów: Szymona i Judę Tadeusza; był wotum dziękczynnym prepozyta kłobuckich kanoników, Ksawerego Lisowieckiego. Uroczystość poświęcenia kaplicy miała miejsce w roku 1709. Do XX stulecia nie odprawiano w niej regularnie nabożeństw. Oficjalnie filią parafii w Miedźnie Mokra stała się dopiero w 1936 roku. W 1974 utworzono tutaj wikariat terenowy, a w 1981 - samodzielną parafię. W roku 2003 poświęcono w Mokrej nowy kościół parafialny. Kościół jest orientowany. Zbudowany został w konstrukcji wieńcowej. Nawa jest szersza od zamkniętego trójbocznie prezbiterium; ściany oszalowane; dach dwuspadowy, przykryty gontami. Sygnaturka znajduje się w sześciobocznej wieżyczce z latarnią i blaszanym hełmem. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na utrzymany w stylu barokowym ołtarz główny oraz grupę pasyjną, umieszczoną na belce tęczowej. W otoczeniu kościoła rosną stare dęby i lipy – pomniki przyrody. Kościół pod wezwaniem Świętych Szymona i Judy Tadeusza znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej wojewósztwa śląskiego.