Strefa K8 to nowoczesna strefa kultury, biznesu i rozrywki, zlokalizowana 320 metrów pod powierzchnią ziemi w Kopalni Guido. Tworzą ją cztery potężne komory, które po rewitalizacji ze środków unijnych zyskały zupełnie nowe oblicze. To właśnie dzięki nim Kopalnia Guido może zapraszać firmy na szkolenia i konferencje naukowe, gościć koncerty i przedstawienia teatralne, organizować targi kultury i sztuki, a także służyć turystom jako miejsce do kameralnych spotkań.

Źródlo

/p>

Wyrobiska na tym poziomie są utrzymane w stanie jak najbardziej zbliżonym do pierwotnego, kiedy to górnicy po raz ostatni zakończyli pracę i opuścili kopalnię. Część komór na tym poziomie jest już wykorzystana na działalność usługową i restauracyjną, odbywają się tu liczne koncerty, spotkania i przedstawienia teatralne.
Źródlo

Kopalnia ,,Guido” powstała w 1855 roku.
Jej właścicielem był przemysłowiec Guido Henckel von Donnersmarck, od którego imienia wzięła nazwę. Wydobywany z kopalni węgiel był wykorzystywany na potrzeby miejscowej huty, również należącej do Donnersmarcka. Wydobycie prowadzono dwoma głównymi szybami Barbara i Concordia – późniejszy szyb Guido. W wyniku napotykanych trudności z pogłębianiem szybów, kopalnia aby zgromadzić odpowiedni kapitał weszła w spółkę z Górnośląskim Towarzystwem Kolejowym. Na terenie kopalnianym rozpoczęto wkrótce prace nad wydrążeniem szybu „Kolejowy” – obecnie służący turystom do zjazdu do podziemi kopalni.

W latach 1885 – 1887 kopalnia wykupiona została przez skarb pruski i włączona do kopalni ,,Bielszowice”.
W 1922 roku, po podziale Śląska, zakład znalazł się po niemieckiej stronie granicy, a od 1924 roku należał do koncernu ,,Preussag”. W 1925 roku kopalnie ,,Guido” i ,,Makoszowy” zostały połączone, a po wyeksploatowaniu złóż węgla kopalnia straciła na swoim znaczeniu.

W 1928 roku szyb Guido został wyłączony z eksploatacji, a Kolejowy przestał pełnić swoją dotychczasową funkcję wydobywczą i stał się szybem zjazdowym załogi i materiałów. Po II wojnie światowej teren stał się nieczynnym rejonem kopalni ,,Makoszowy”.

W 1967 roku szyby odwadniające wycofano z eksploatacji i przekształcono w Kopalnię Doświadczalną Węgla Kamiennego M-300, gdzie testowano nowoczesne urządzenia i maszyny górnicze.

W 1982 roku w podziemiach kopalni uruchomiono Skansen Górniczy ,,Guido”, będący oddziałem Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu, który w 1996 roku zakończył swoją działalność. W 1987 roku obiekt został wpisany do rejestru zabytków, a w kolejnych latach powstawały liczne inicjatywy mające na celu uratowanie skansenu i jego adaptację na cele muzealnoturystyczne.

Przetrwały zespół zabudowań kopalni Guido składa się szybu „Kolejowy” z budynkiem nadszybowym z wieżą ciśnień oraz sąsiadującym budynkiem maszynowni, szybiku „Guido” oraz przyległych wyrobisk podziemnych, sięgających na poziom 170 m i 320 m głębokości. W 2007 roku Zabytkowa Kopalnia Węgla Kamiennego ,,Guido” została otwarta, oferując zwiedzającym bogatą ofertę turystyczną.

Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH
W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012