Interesujący widok. Po lewej ciekawa kamienica, a właściwie dwie o niemal lustrzanych fasadach. Pierwsza z lewej była narożna przy Schillerstr. (Mazowiecka) i miała adres Moltkestr. 10 , a ta lustrzana - nr 9. Dalej numeracja szla do następnego narożnika z Friedrich-Karl-Str. (Piłsudskiego) - stała tam kamienica narożna Moltkestr. 5. Po prawej mamy Moltkestr. 20 i 21 - ta druga była narożna przy Schmuckplatz (skwer znaczony drzewami widocznymi w głębi po prawej). Tu widok w przeciwną stronę - ze skrzyżowania Friedrich-Karl-Str. przy Schmuckplatzu A tu stan obecny tego miejsca

do Kajordzak: Pierwszy nowy, ale przy ulicy Jaromira, nie w całym Szczecinie.

W ramach budowy tzw. Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej najpierw powstały budynki wzdłuż al. Jana Pawła II, wówczas (Jedności Narodowej) - te między pl. Lotników i Grunwaldzkim. W zasadzie była to jedna z nielicznych za PRLu, jeśli nie jedyna, w miarę udana próba połączenia "nowego" ze starym (poniemieckim).

Ale jak już jesteśmy na skrzyżowaniu Moltkestr. i Schillerstr., to spójrzmy jeszcze, jak wyglądała druga strona tego skrzyżowania Mamy tam kamienice od Moltkestr. 19 (narożna na pierwszym planie) do 21 (narożna na końcu pierzei), wszystkie już nieistniejące.

W linkowanej z Sedina.pl fotce kamienicy nr 19 - na trzecim pietrze - mieszkał w tamtych latach Hermann Joseph Stahl (1839-1927) - dyrektor finansowy Stoczni Vulkan, wielce zasłużony dla jej dziejów. Uhonorowano go później nadając jego imię nowemu wiaduktowi na Bredow (Drzetowo), zbudowanemu w 1926 (Stahlbruecke), dziś wiadukt Druckiego-Lubeckiego.
Co do czasów PRLu - zamiast rozebranych kamienic Moltkestr. 19-21 powstał pod koniec lat 60. nowy budynek (al. Wyzwolenia 12-14), sporo cofnięty od linii dawnej zabudowy (jak zresztą cala zabudowa po tej stronie ulicy), w którym ulokowała się księgarnia "Światowid". Wewnątrz - na antresoli - był również dział antykwaryczny, w którym przesiedziałem jako szkolniak wiele godzin, przeglądając różne poniemieckie starocie, głównie te z obrazkami :) Mialem tam swoją ulubioną publikację, a jakże ("50 Jahre Stettiner Strassenbahn 1879-1929"), którą długo i skrzętnie ukrywałem na półce, ciułając grosze na jej zakup :) Niestety, bez powodzenia :)

do Kajordzak: Byc może pomieszałem księgarnię z antykwariatem, ale to było ponad pół wieku temu. Własna pamięć nie jest najlepszym "nośnikiem" informacji :) Tak, czy inaczej i księgarnia i antykwariat przeminęły z wiatrem historii... Co do wspomnianej książki, to trauma po jej stracie w dzieciństwie szczęśliwie minęła, gdyż po dziesiątkach lat (wespół) pomyślnie powiększyłem jej objętość tekstowo oraz fotograficznie i w tej nowej postaci mam ją w swojej bibliotece :)