Obecny murowany kościół w Tursku został wzniesiony dla potrzeb silnie rozwijającego się kultu Matki Boskiej Turskiej. Jego budowę rozpoczęto w lipcu 1777 r. przy wydatnej pomocy kasztelanki kaliskiej, dziedziczki dóbr gołuchowskich Anny Chłe-bowskiej. Do przygotowSnej, ale w pełni nie ukończo­nej świątyni niezwykle uroczyście wniesiono Cudowny Obraz w dniu 28 września 1786 r.

Zdążając drogą z Pleszewa do Kalisza po lewej stronie zauważyć można białą bryłę kościoła górującą ponad korony wysokich drzew, wśród których stoi kościół. Wysokość nawy środkowej wynosi niemal 24 m, długość kościoła 48 m a szerokość 21 m. Nie­dokończona wieża /brak hełmów/ nad nawą środkową wznosi się jeszcze o 5, 30 m. W wieży zawieszono 4 dzwony i mieści się w niej jedno wskazówkowy zegar z przed 2 stuleci. Teren kościelny wydzielony jest murem o długo­ści 80 m, szerokości 74 m. i może pomieścić znaczną liczbę pielgrzymów przybywających zwłaszcza na Ma­ryjny Odpust w Zielone Świątki każdego roku. Bezpo­średnio do Bożej Roli przylega, założony po II wojnie, park akacjowy /l85 m x 74 m/. Do wnętrza kościoła prowadzą szerokie wrota pod wieżą. W przedsionku ozdobna krata pozwala ogarnąć okiem długą, wysoką nawę środkową zakoń­czoną ołtarzem z Cudownym Obrazem. Naczelną ścia­nę w całości wypełnia ołtarz. Między 4 kolumnami znajduje się wnęka dla Cudownego Obrazu o wymia­rach 4 x 2 m, wyłożona bordowym aksamitem. Z tego poważnego, ciemnego tła wyraziście odbijają się zło­ciste promienie, ze złocistym wieńcem róż. Wśród nich w oszklonej gablocie z 1767 r. odnajdujemy Cudowny Obraz. W geście wskazującym 2 złociste aniołki jakby podtrzymywały całość. Wnęka dla Cudownego Obra­zu zasłaniana jest wielkim obrazem na płótnie ze sceną Zwiastowania. Poniżej na wystającym murku umieszczono ko­pię Figurki Matki Bożej z Mariazell, którą przywiezio­no w-1989 r., a w 1990 r. podczas uroczystości odpu­stowych intronizuje ją ks. biskup Bogdan Wojtuś, su-fragan gnieźnieński. Kopia Figurki tłumaczy Cudowny Obraz, gdyż wizerunek Matki Najświętszej Turskiej przedstawia statuę Maryi z Mariazell.

Całość uwieńczona jest glorią Boga Stworzyciela wśród aniołów. Prezbiterium o wymiarach 6, 10 m x 10 m od­dzielone jest od nawy dębową balustradą. W środku z czarnego granitu stoi stół ołtarzowy. W nawie środkowej, na lewym filarze zamocowa­na jest klasy cysty czna ambona z końca XVIII w. z rzeź­bami aniołów kariatyd podtrzymujących baldachim z aniołkiem na górze. W 2 bocznych nawach ustawiono niegdyś po trzy skromne ołtarze, konieczne dawniej do odprawia­nia mszy św. przez licznie nawiedzających to miejsce kapłanów. W bocznych ołtarzach rzucają się w oczy ogromne obrazy: Matki Bożej Bolesnej, Matki Bożej Wniebowziętej wdłg Murilla, Ukrzyżowanego, św. Aloj­zego, św. Andrrzeja - Patrona Parafii i ołtarz z Kal­warią. Na uwagę zasługują 2 feretrony z końca XVIII w. przedstawiające Postacie z Cudownego Obrazu. Polichromia pochodzi z 1968 r., kiedy to prze­prowadzono gruntowny remont przed koronacją Obra­zu. Na sklepieniu w nawie głównej widnieje historia przybycia Obrazu i uwieczniono fakt koronacji. Na sklepieniu naw bocznych znajdują się sceny tajemnic różańcowych. Ściany kościoła zdobią marmurowe, ozdobne tablice epitafijne osób związanych z Turskiem. Z oka­zji Roku Maryjnego i 20-lecia koronacji wmurowano w filar pod chórem muzycznym pamiątkową tablicę marmurową poświęconą kornatorowi Prymasowi Pol­ski kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu. Nawę środkową upiększają gabloty z wotami.



WOTA Liczne niegdyś wota nie dochowały się do na­szych czasów. Zaledwie kilkanaście pochodzi z począt­kowego okresu Sanktuarium. W 1782 r., gdy Cudowny Obraz spoczywał w ubogim drewnianym kościółku naliczono 1730 sztuk wot o różnych kształtach i róż­nej wielkości. Niektóre wota miały do 3 kg srebra. Bogate srebrne wota sprzedano w XIX w. aby dokoń­czyć budowę świątyni. Początkowo dach kryty był słomą. Ze sprzedaży uzyskane pieniądze przeznaczono na założenie dachu krytego blachą.

Niestety, zdarzały się także kradzieże, które poczyniły uszczerbek wśród wot.Zachował się dokładny spis wot, i opis wot. Stąd wiadomo od kogo pochodziły i jaką posiadały wartość. Ofiarodawcami były społeczności para­fialne przybywające tutaj z pielgrzymkami błagalnymi i dziękczynnymi /z Pleszewa, Kalisza, Ostrowa Wlkp., Koźmina, Krotoszyna, Dobrzycy, Pyzdr, Chocza m. in./. Ofiarodawcami byli również pielgrzymi indy­widualni, którzy nawiedzali to święte miejsce z wielką wiarą: Skaładane wota wymownie świadczą o ważności Sanktuarium w Tursku i o przekonaniu tamtych poko­leń. Opis z www.sanktuariumtursko.cba.pl/katalog/kosciol.html