Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
To nie jest budynek nr 15 tylko Budynek gospodarczy w którym przechowywany jest różnego rodzaju sprzęt do pielęgnacji terenu parku. Już jest wyremontowany.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: korekta tekstu
do da signa: To prawda :) bardzo często tak bywa, że jak się pokazuje publicznie "dziadostwo' to zaczyna się coś dziać :) Znam wiele takich przykładów.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: korekta tekstu
do da signa: No to masz zdecydowanie lepszy wpływ na fotografowane obiekty. Ja jak coś sfotografuję to znika, jest przebudowywane nie do poznania albo zamknięte, że nie da się wejść i zrobić zdjęcia. Wczoraj się okazało że wejścia na fort II twierdzy dęblińskiej strzeże zamknięta na kłódkę brama. Obiekt od dawna był prywatny ale ogólnodostępny, a tu taki kwiatek.
do da signa: Nic od lat się nie zmieniło w statusie objektu, od lat był ogólnodostępny, nie mówię o wchodzeniu do wnętrza kazamat, bo te mogły być jakoś wykorzystane jako magazyny, ale chodzenie po wałach itd. Ostatnio po prostu właścicel szarpnął się na bramę i kłódkę i zamknął wejście. Inny obiekt istniejący jako ruiny od kiedy sprowadziłem się do miasta czyli kilkadziesiąt lat. Dwa lata temu zrobiłem zdjęcie z daleka bo byłem po wyczerpującej marszrucie, miałem zrobić kolejne w innym czasie. Parę miesięcy później wybrałem się i śladu po obiekcie nie było, tak jakby czekał specjalnie na tę jedną fotkę ;-) Trzeci przypadek, zrobiłem kiedyś zdjęcie uliczki ze szpalerem wierzb, w tym roku fotografuję intensywnie miejską strugę więc znalazłem się w tym samym miejscu i go zwyczajnie nie poznałem, komuś te wierzby najwyraźniej przeszkadzały, tak jakby w mieście był nadmiar zieleni, a nie betonoza, nastrojowy widoczek szlag trafił.
Zespół dworsko-parkowy na Podzamczu w Łęcznej - zespół dworsko-pałacowy położony w Łęcznej. Na terenie zespołu znajduje się łęczyński zamek, XIX-wieczny dwór, oficyna, spichlerz i liczne pomniki przyrody.
Zespół dworsko-parkowy położony na wzniesieniu, przy ujściu rzeki Świnki do Wieprza. Park został założony prawdopodobnie w XVII w. Zajmuje powierzchnię ok. 8 ha i liczy blisko 2 tysiące drzew.[1]
Północną część Podzamcza zajmują pola i ogrody oraz dziedziniec z zabudowaniami gospodarczymi folwarku (zwanego Podzamcze na mapach z końca XIX w.), natomiast południową zajmuje park z drzewostanem z końca XIX w. i starszymi szpalerami lip ocenianych na 200 lat. W południowo-zachodniej części parku zlokalizowany jest łęczyński zamek. W skład zespołu wchodzą: XIX-wieczny dwór, oficyna, spichlerz oraz pozostałości po zabudowaniach gospodarczych.[1]
Zespół dworski został wpisany do rejestru zabytków 10 grudnia 1975 r. razem z dworem, parkiem i zabudowaniami gospodarczymi.
Wiosną 2017 roku rozpoczęto prace remontowe. Ponad 2 hektary parku, który jest zdegradowany zostaną wyremontowane. Firma "Kanska" (we współpracy z pracownią architektoniczną "Piotr Hardecki Architekt") zakłada odtworzenie XVIII-wiecznego ogrodu włoskiego wraz z historycznym układem parku ukształtowanym przez szpalery starych lip. We wschodniej części parku zostanie utworzona strefa zdrowego wypoczynku, czyli tzw. "ścieżka zdrowia". Zrewitalizowany będzie również układ komunikacyjny. Powstaną m.in. aleja dojazdowa, ścieżki i place. Uzupełnieniem parku będą elementy małej architektury, czyli ławki parkowe, kosze na śmieci, drogowskazy oraz oświetlenie. Wartość I etapu jest szacowana na 2 miliony 936 tys. zł. Drugi etap projektu, dotyczy zabezpieczenia ruin zabudowań folwarcznych. Koszt jest szacowany na 2 mln 384 tys. zł.[
W dawnym zespole dworskim zachowało się osiem drzew, które uznano za pomniki przyrody. Większość z nich to gatunki pochodzące z Ameryki Północnej, nie występujące naturalnie w Polsce. Klon srebrzysty, strączyn żółty, sosna wejmutka i dąb wielkoowocowy, a także iglicznia trójcierniowa i platan klonolistny. Z Bałkanów sprowadzono sosny czarne, z których dwie osiągnęły pomnikowe rozmiary.