Dawny cmentarz wiejski we wsi Chmielowice przyłączonej do Opola 1.01.2017 roku, został urządzony prawdopodobnie w XIX wieku, widnieje już na mapie z 1883 roku, być może założony przez właścicieli majątku, rodzinę Donatów. Niewielki cmentarzyk wiejski usytuowany pierwotnie w znacznym oddaleniu od zabudowań, na zadrzewionym pagórku, nazywanym dawniej Dębiną. Obecnie, po znacznej rozbudowie Chmielowic, cmentarz otoczony jest współczesną zabudową mieszkalną. Teren cmentarza o kształcie zbliżonym do prostokąta otoczony jest współczesnym ogrodzeniem i posiada dwa wejścia. Na osi wejścia od strony drogi wiodącej do cmentarza stoi wysoki drewniany krzyż, który najpewniej zastąpił poprzednie stojące w tym samym miejscu. Nagrobki usytuowane w rzędach prostopadłych do drogi dojazdowej.Inaczej niż w innych podopolskich majątkach, na jednym cmentarzu spoczywają wspólnie mieszkańcy wsi, majątku oraz członkowie rodziny właścicieli dóbr ziemskich.

W północno-zachodniej części cmentarza, wyróżnia się usytuowana blisko ogrodzenia, grupa trzech starych nagrobków członków rodziny von Donat, którzy byli właścicielami dóbr chmielowickich w latach 1861-1929 i zamieszkiwali w dworze pośrodku wsi, w którym jest obecnie dom dziecka. Nagrobek małżonków Richarda von Donat (1836-1901) i Adeli, hrabianki von Strachwitz (1842-1933) zachował się najprawdopodobniej w zmienionej formie, obecnie jest to prosty krzyż na postumencie, o który opiera się tablica z inskrypcją. W oryginalnym kształcie dotrwały do naszych czasów dwa, identyczne w formie, pomniki nagrobne przedwcześnie zmarłych córek Donatów: Johanny (1876-1889) i Louise (1877-1894). Oba reprezentują popularny na przełomie XIX i XX w. na opolskich cmentarzach typ nagrobka – krzyż ustawiony na prostopadłościennym pionowym cokole, zawierającym inskrypcję, jednak nagrobki obu dziewcząt, oprócz napisu na stronie przedniej, identyfikującego zmarłe, posiadają też inskrypcje na stronie tylnej.

Oprócz nagrobków rodziny von Donat, zachował się (częściowo), tylko jeden przedwojenny nagrobek o podobnym kształcie – Franza Biasa (zm. 1916), wykonany w opolskim warsztacie kamieniarskim Knauera. Zachowały się nieliczne pomniki nagrobne z lat 40-50. XX w., pozostałe to współczesne, w większości założone na dawnych miejscach pochówku.

Źródło: