Cerkiew greckokatolicka w Dubnem powstała w 1863 na miejscu świątyni z 1673 zniszczonej przez pożar. Pierwszy raz odnowiona w 1929. Po wypędzeniu Łemków w ramach akcji „Wisła” (po 1947) została zaadaptowana na kościół rzymskokatolicki. Obecnie użytkowana jako kościół filialny parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Muszynie.
Reprezentuje styl zachodniołemkowski, jest budynkiem drewnianym o konstrukcji jednonawowej, trójdzielnej, z wieżą posiadającą konstrukcję słupowo-ramową. Dach świątyni, namiotowy nad nawą, nad prezbiterium kalenicowy, wielopołaciowy, pokryty blachą i zwieńczony trzema baniastymi wieżyczkami z pozornymi latarniami. Wewnątrz w nawie i prezbiterium widoczne kopuły namiotowe, w babińcu strop płaski. Wnętrze zdobi polichromia ornamentalno-figuralna z końca XX w. Rokokowo-klasycystyczny ikonostas i całe wyposażenie pochodzi z XIX wieku. Najcenniejszym zabytkiem jest ikona „Ukrzyżowanie i złożenie Chrystusa do grobu”.
Została włączona do małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.