starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście - Ujazdów ul. Bagatela Bagatela 14

1932 , Od lewej: Szucha 1, Bagatela 14 i 15.
"Plac Unii Lubelskiej w 1932 r. Kamienicę z lewej strony ul. Marszałkowskiej 2 budował Panczakiewicz" - zdjęcie (skan) pochodzi z tygodnika Stolica nr 48 (1667) 02.12.1979

Skomentuj zdjęcie
Balbina
Na stronie od 2012 wrzesień
13 lat 7 miesięcy 29 dni
Dodane: 28 stycznia 2020, godz. 19:26:20
Autor: Henryk Poddębski ... więcej (3591)
Rozmiar: 1600px x 1125px
18 pobrań
1790 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Balbina
Obiekty widoczne na zdjęciu
Bagatela 14
więcej zdjęć (34)
Zbudowano: 1911-12
Dawniej: Kamienica Adama Bromke
Zabytek: -
Duża, siedmiopiętrowa kamienica wybudowana w latach 1911-12 dla Adama Bromke w stylu wczesnego modernizmu, wg projektu L.Panczakiewicza lub A.Daniszewskiego (brak jednoznacznych ustaleń), posiada trzy elewacje frontowe: od strony ul. Bagatela, al. Szucha i pl. Unii Lubelskiej. Szczyt elewacji od strony placu zwieńczony jest dwoma smukłymi wieżyczkami. Kamienica nie została zniszczona w czasie wojny, ale zdewastowano ją w latach 1946-1948. W latach 50. XX wieku skuto znaczną część detali, rzeźb i kamiennych balustrad balkonów przez co trochę zatraciła swój pierwotny imponujący wygląd.
(na podstawie www.klimatwarszawy.pl )
ul. Bagatela
więcej zdjęć (110)
Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.

W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.

Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.

Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.

W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.

Wikipedia