starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat pszczyński Pszczyna Śródmieście al. Kościuszki Tadeusza

1937 , Plac Zwycięstwa i Wolności, widok z Al. Kościuszki.

Skomentuj zdjęcie
Andrzej G
+1 głosów:1
Tak dokładnie to to miejsce ze zdjęcia to Plac Zwycięstwa i Wolności, a z Alei Kościuszki to widoczne są raczej tylko drzewa wokół chodnika na środku Alei.
2020-01-30 23:54:27 (6 lat temu)
do Andrzej G: Dzięki za wszystkie sugestie - poprawione.
2020-01-31 05:06:04 (6 lat temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 3 miesiące 1 dzień
Dodane: 29 stycznia 2020, godz. 7:53:38
Autor: Michał Święch ... więcej (3)
Rozmiar: 1400px x 877px
2 pobrania
805 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
al. Kościuszki Tadeusza
więcej zdjęć (239)
Dawniej: Fürstenstrasse
pl. Zwycięstwa i Wolności
więcej zdjęć (76)
Dawniej: Fürstenplatz, Plac Książęcy, Plac Karola Miarki,Lammersplatz
Plac Zwycięstwa i Wolności.
W roku 1895 w ramach rozbudowy miasta w kierunku południowo-wschodnim, w ramach przedłużenia Alei Kościuszki w kierunku dworca kolejowego, utworzono plac, wokół którego z czasem powstawać zaczęły okazałe wille.
W różnych okresach plac nosił różne nazwy. Pierwotnie był to Wilhelmplatz, następnie Fürstenplatz, od czerwca 1922 Plac Książęcy, od 1931 Plac Karola Miarki, w okresie II wojny światowej na cześć dawnego mieszkańca Pszczyny dr. Lammersa (szefa Kancelarii Rzeszy) był to Lammersplatz, a po II wojnie światowej do dziś jest to Plac Zwycięstwa i Wolności.
Plac został zaprojektowany przez książęcego ogrodnika H. Bohlecke. Znaczny wkłąd w wykonanie placu miało Towarzystwo Upiększania Miasta. W trakcie prac związanych z powstaniem placu w roku 1897 na plac dostarczono 4 m3 kamienia granitowego, z którego zamierzano wykonać grotę, tzw. alpinarium. Posadzono także wiele drzew i krzewów, które dostarczyła pszczyńska firma ogrodnicza O. Langnera. Jednym z poważnych problemów związanych z utrzymaniem placu był nadmiar wody spływającej na plac z okolicznych pól. W związku z tym w roku 1900 wykonano gruntowny drenaż całego placu, a dwa lata później plac został wybrukowany. Część kosztów wykonania i utrzymania placu ponosili właściciele okolicznych wilii stojących wokół placu, na których ponadto przerzucono obowiązek utrzymania czystości i porządku na chodniku i ulicy wzdłuż posesji.